با رویش ناگزیر جوانه چه می کنی

...
و از این رو ما حیاتمان را حرام مبارزه با کوتاه قدان نمی کنیم . حیاتمان را برای گسترش اندیشه ای می خواهیم که تو را از درون خالی می کند.. تو را با زجر تنهایی تنها میگذارد زجری که در آن جز برق انداختن اسلحه و پهن کردن سفره های صدقه برایت کاری باقی نمی گذارد. همه تان با هم پناهنده به امامزاده هائی هستید که به مادر بزرگم معجزه اش را نشان داد اما برای شما هیچ کاری نمی کند، چرا که مادر بزرگمان دوزاری گره بسته چارقدش را در امامزاده می انداخت به نذر فقیران، و شما گونی گونی اسکناس و طلا از درون ضریح ها جمع می کنید به قصد قربت قدرت
...
مجموعه مقالات / مسعود بهنود

شاخه ای گل سرخ برای دیدنت

...
بابا جونم
شما اینجا نیستی؛ هر روز را غریبانه میگذرانیم...
همه ی پیگیری ها بی نتیجه است. گاهی با خود فکر می کنیم شاید در شب های تنهایی ات به اطرافیان و دخترانت دست مریزاد می گویی که برای آزادی ات اقدامی نمی کنیم. روزهای اول پس از رفتنت، چهار روز را در رفت و آمد به دادستانی و زندان اوین بودیم... برای رساندن داروهای دیابتت.
نامه هایی نگاشتیم برای هر کسی که به ذهنمان می رسید کاری از دستش بربیاید. نتیجه نداد...
نمی دانم این چه جریانی است که همه دوستانت هیچ کاری از دستشان برنمی آید...
همه متعجب مانده ایم.
غیر از تماس کوتاه 2 دقیقه ایت، دیگر هر تماسی از زندان بود تقاضای عدم پیگیری از طرف بازجویانت بود.

نازنین پدرم
امیدواریم امشب یا فردا تماس بگیری... یا ملاقاتی حداقل به عنوان روز پدر با تو داشته باشیم.
اما اگر این هم میسر نشد، فردا با فرزندان دیگر دوستان در بندت، ساعت 5 بعدازظهر با شاخه ای گل سرخ برای دیدنت همراه می شویم و به زندان اوین می آییم.

عزیزمان...
کاش بودی...
روزت مبارک...

دخترانت
فریده، فاطمه و فائزه



نامه دختران محمدعلی ابطحی به پدر

ساکت نمی توان نشست

gooya news

به یاد اپریم اسحاق / ابراهیم گلستان

دکتر اپريم اسحاق روز 24 نوامبر 1998 پس از دوره کوتاه بستري بودن در بيمارستان نفيلد در آکسفورد از سرطان درگذشت. بيماري او دير تشخيص داده شده بود. چون سرشادي فطري، پرکاري فکري و توانايي جسمي او جاي شک بردن به تندرستي او نگذاشته بود و ضعف تدريجي سرطان را پنهان کرده بود تا وقتي که فهميدند به سرطان گرفتار است. بيماري کار خود را کرده بود و در کمتر از يک ماه مرگ او را آورد.

اپريم در ششم نوامبر 1918 در اروميه به دنيا آمده بود. از اين قرار سه هفته پيش از مرگ به سن 80 سالگي رسيده بود. در جشن تولدش کسي از سرطان او خبر نداشت. دوران کودکي را در اروميه بود، براي دبيرستان به تهران آمد و در امتحانات نهايي شاگرد اول تمام تهران شد. در دبيرستان معلم مورد علاقه او دکتر تقي اراني بود. اپريم پايان نامه تحصيلي دکتراي خود را «درباره نظريه پولي مکتب اقتصاد کمبريج» نوشت...

به ياداپريم اسحاق
نقشي از صراحت پرجرات بود / ابراهیم گلستان

آدرس این نوشته از مجموعه مقالات گرفتم، خواستم در آب و گل هم نشانی از آن باشد.

جهان و جهان‌بينی جمال‌زاده

...می‌گفت: "در ايرانِ ما، درد واقعی كه علاجش مشكل است و نه با وسيله‌ی مذهبی می‏شود آن را مداوا كرد و نه با سياست و تنبيه، «فساد» است". جمال‌زاده با اين سخن انگشت بر زخمی ديرين می‏گذاشت و در نامه‏ای نيز دليل نرفتن به‏ايران را ترس از رشوه‏خواری و فساد گسترده می‏داند و می‏نويسد: «مكّرر به‏دوستانم گفته‏ام كه می‏ترسم به‏ايران بروم و از يك طرف عصبانی بشوم و عنانِ اختيار از دستم بيرون برود و حتی جذبه رشوه، از جاده بيرونم بيندازد و دارای قوه و قدرتی كه بتوانم در مقابل امكان ثروتمند شدن- از راه رشوه و دخل و مداخل و عايدات نامشروع- استقامت بورزم، نباشم و آدم محولی، يعنی ناپاك و آلوده و پُر سر و صدا و پُرمدعا و بی‏كاره از آب درآيم. حالا هم بی‏كاره و بی‏مصرف هستم ولی لااقل قدرت اينكه كار نامشروع و عمل زشتی انجام بدهم، ندارم»...
... هر كه اما می‏خواهد كه از بسياری غم و درد غربت اندكی بكاهد، بايد تدبيری كند و چاره‏ای بينديشد؛ وگرنه نه تنها غم غربت از پای می‏افكندش كه سهل است، هويتش را هم از او می‏ستاند و بر باد می‏دهد. نه‏آنجايی می‏شود و نه اينجايی؛ برزخ‏نشينی می‏شود كه حتی اگر هم محيطی كه در آن زندگی می‏كند ظاهری «بهشتی» داشته باشد، روزگارش اما «دوزخی» است. جمال‌زاده هم چنين كرد و چون مصمم بود كه در اروپا بماند، برای رهايی از مهلكه بی‏هويتی، عشق به‏زبان فارسی را در خانه‌ی جان خود جای داد و تمام عمر دست به‏دامان فرهنگ و تاريخ و ادبيات ايران شد و از اين رهگذر نه تنها خود را كه بسياری را نيز از بی‏هويتی نجات داد و هم نشان داد كه چگونه می‏توان عمری را دور از وطن گذراند، بی‏آنكه بی‌وطن شد...

جهان و جهان‌بينی جمال‌زاده / خسرو ناقد

شعری برای سال نو

رضا علامه زاده در گاه نوشت های خود،از دور بر آتش، برای سال نو ترجمه ی شعری از "ویکتور هوگو" آورده است. این نوشته از آن هایی ست که باید آنرا گوشه ای نگه داشت و بخاطر سپرد!
...امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرنده‌ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می‌ دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد...

از دور بر آتش / رضا علامه زاده

زادروز محمدعلی و سالمرگ تختی

يک گنجشک است وقتی روی پاهایش می جهد، سبک و سرخوش
مثل یوز پلنگ است وقتی بر سرت می پرد، فرز و خطرناک
همچو يک فيل است وقتی مشتش به سویت پرتاب می شود
اما حالا مسابقه تمام شده، یک پروانه دارد به طرف ما می پرد خوشرنگ

همه اينا را گفتم هنوز محمدعلی را نشناخته ای
مثل خوب ترين آدماست، قلبش از طلاست
سرت را بذار روی سینه اش، نترس
براش بگو عمو جو چطو از گشنگی مرد
اون يک گنجشکه، قلبش از طلاست...

مجموعه مقالات / مسعود بهنود

درباره ی هوشنگ گلشیری

...
گلشیری دیگراعتقادی به این‌ها نداشت:«آدم ِ معمولی ِمتوسط ِ این جهان دیگر لازم نیست زندگی‌اش را براساس چنین اوتوپیایی تنظیم کند. انسان می‌داند که نمی‌شود زندگی را ناگهان تغییر بدهی، که نمی‌شود یک‌باره جهان را برای ابد به نظم دربیاوری، می‌داند که این خطرناک است. هرگونه حکمی که برای ابد اعتبار داشته باشد، خطرناک است. ادبیات ِ واقعن مدرن این است: از هر دو قطب ِ پیشگویی ِ آسمانی فاصله گرفتن، هم از قطب ِ مثبت و هم از قطب ِ منفی. نیچه مرد بزرگی بود، اما از درون تفکرش فاشیسم شکل گرفت و از درون ِ مسیحیت، قرون وسطا وآدم‌سوزی و از اسلام ِ یک‌سویه (به قول خودش) همه‌ی آن ‌چیزهایی که امروز می‌بینیم. آدم می‌تواند پای اعتقاداتش بیایستد، هر روز عبادت کند، با خدا رابطه داشته باشد و غیرو. اما اگر کسی این را به جامعه منتقل کند و بگوید: من نماینده‌ی خدا هستم، باید او را به تیمارستان فرستاد و یا دستکم مراقبش بود. چرا که برای جامعه‌ی انسانی ایجاد خطر می‌کند». در کنار راین درباره‌ی چنین موضوعاتی حرف می‌زدیم...

نوشته ای از نوید کرمانی، ترجمه: ناصر غیاثی / رادیو زمانه
عکس بالا از رضا دقتی

سقراط در یک نگاه

...اندیشه­ی سقراطی برخوردار از این خوشبینی است که انسان نیک است و مستعد برای فضیلت و از جمله برای نیکبختی. انسان صرفا نیازمند شناخت مفهومی نسبت به این استعداد و پرورش آن است. کافیست که انسان امر نیک را بداند تا آن را انجام دهد. فضیلت برای سقراط با دانش مفهومی توامان است. هیچکس داوطلبانه از روی دانایی کار بدی نمی­کند و آنکس که دست به بدی می­زند، قربانی نادانی خویش است...

می دانم که هیچ نمی دانم! / دویچه وله

نوشا

خيلي وقت است که در گير قولي هستم که به تو و دوستان ديگر داده ام .دائم فکرمي کنم. من از زمانه صبوري را اموخته ام و تو ودوستان ديگر بسيارعجوليد .بحث داستان وداستان نويسي براي من بحثي بسيار جدي است و تمر کز زيادي مي خواهد و نيز کار فراوان مي برد .روي وب لاگ ادم مي تواند راحت بنويسد هر چه را که دل تنگش مي خواهد بگويد اما وقتي ميخواهي درباره داستاني نظر بدهي و يا داستاني روي وب بگذاري همه چيز فرق مي کند ...

نوشا / منیرو روانی پور

نویسنده ای که بی مقدمه رفت!

تنها سه يا چهار بار صدايش را شنيده بودم؛ آنهم از راه دور، از طريق تلفن. درآخرين گفت‌وگو قرار گذاشتيم که در پائيز امسال که به‌ايران می‌روم در تهران تلفن کنم تا با هم ديدار کنيم. خوشحال بودم که با همين چند گپ و گفت‌وگوی تلفنی طرح دوستی و مراوده‌ی ما ريخته شده است. آخر ايما و اشاره‌ای کافی بود که هم حرف دل هم را بفهميم و هم دردهای هم را ...

راستی چه بی‌مقدمه رفت! / خسرو ناقد

اداره امور مملکت به توصیه عمه وخاله

دست نوشته میرزا تقی خان فراهانی امیر کبیر به ناصرالدین شاه

قربانت بشوم
الساعه که در ایوان منزل با همشیره ی همایونی به شکستن لبه نان
مشغولیم خبر رسید که شاهزاده موثق الوله حاکم قم را که به جرم
رشاء و ارتشاء معزول کرده بودم به توصیه عمه ی خود ابقا فرموده
وسخن هزل بر زبان رانده اید فرستادم او را تحت الحفظ
به تهران بیاورند تا اعلیحضرت بدانند که اداره امور مملکت
با توصیه عمه و خاله نمی شود.
زیاده جسارت است تقی

با تشکر از علی عزیز

منبع ارسال "دست نوشته "، گویا، این سایت می باشد golesorkh-net.com

کارل ریموند پوپر:"میدانم که هیچ نمی دانم"

دیده اید، بعضی از کتاب ها هست، که هرچه زودتر تا تمام نشود ، شما را راحت نمی گذارد. این کتاب "کارل پوپر " از همان ها بود.
کارل پوپر یکی از نامدارترین فیلسوفان قرن بیستم است که در گستره معرفت شناسی ، پیشگام دیدگاهی است که آن را خرد گرایی انتقادی میخوانند، ویکی از هواخواهان خستگی ناپذیر دموکراسی و اندیشه های لیبرال است.این کتاب در 152 صفحه منتشر شده و شامل مجموعه مصاحبه های روزنامه «دی ولت» با پوپر در موارد گوناگون جون سیاست، علم وفلسفه است.
ایده های پوپر در موارد مختلف از افلاطون تا مارکس و در حوزه های سیاست وتاریخ خواندنی وتزهای او پاسخگوی بسیاری از سوال های امروز است.
با هم چند جمله از این کتاب را مرور کنیم :
"...کانت، که از پیروان انقلا ب فرانسه بود، ابتدا پس از ترور های روبسپیر متوجه شد که حتی کریه ترین وزشت ترین اعمال را هم میتوان به نام آزادی ، برابری و برادری انجام داد. یا اعمال کریه و زشت مشابهی که در دوران جنگ های صلیبی، دوره سوزاندن افسونگران، یا دوره جنگ های سی ساله تحت نام مسیحیت انجام گرفت همگی به نام آزادی وبرابری بود. کانت از تاریخ وحشتناک انقلاب فرانسه یک درس گرفت. این درس، که تکرار و یاد آوری آن همواره ضروری است ، این است که ایمان و اعتقاد کور بدبختی و شرارتی است که همواره در تضاد با اهداف جامعه کثرت گرا وباز قرار دارد. و ما موظف هستیم با تعصب و خشک اندیشی از هر نوع و به هر شکل که باشد مبارزه کنیم، حتی زمانی که اهداف آن ، از نظر اخلاقی، کاملا" درست و مورد پذیرش ما باشد.
خطر تعصب و خشک اندیشی، و نیز وظیفهء ما در مقابله و مبارزه با آن، یکی از مهمترین درس ها وآموزه هایی است که ما میتوانیم از تاریخ بیاموزیم ..."
کارل پوپر
مترجم پرویز دستمالچی
چاپ اول 1650 نسخه 1384
انتشارات ققنوس

سرمقاله شرق سه شنبه 25 بهمن 1384

سرزمين هنوز كشف نشده

فرزانه روستايى

پرداختن به كره شمالى مانند گزارش كردن از كف اقيانوس يا معرفى سرزمين هاى هنوز كشف نشده است. جنوب جمهورى دموكراتيك كره شمالى با يك نوار مرزى نظامى به كره جنوبى ختم مى شود كه هنوز شاهد متراكم ترين منطقه نظامى جهان به لحاظ حجم سيم خاردار، تله هاى انفجارى، برج هاى نگهبانى و گشت سربازان تا دندان مسلح است. در متون كلاسيك روابط بين الملل آمده است كه جنگ سرد دو ويترين متفاوت را در شرق و غرب آسيا اروپا ايجاد كرد. ويترين اول ديوار برلين بود كه اوايل دهه گذشته فرو ريخت و ويترين دوم مرز كره شمالى و كره جنوبى است كه به رغم گذشت ۵/۱ دهه از پايان جنگ سرد هنوز به شدت نظامى است و با همان معيارهاى امنيتى ۵۳ سال پيش پس از جنگ جهانى دوم از آن حفاظت مى شود.
اين بهشت سوسياليسم فارغ از اينكه طى نيم قرن گذشته هيچ گاه كسى فرصت نگاه كردن به درون آن را داشته باشد همواره مدعى بوده است كه شكوفاترين اقتصاد كره زمين را داراست، مردم آن خوشبخت ترين مردمانى هستند كه تاكنون خلق شده اند و صدالبته كيم ايل سونگ شيفته سوسياليسم، هوشيارترين سياستمدارى است كه تاكنون ملتى را اداره كرده است.
در ميان تبليغات معدود ايستگاه هاى راديو تلويزيونى كه همگى دولتى اند و اندك روزنامه هايى كه در جمهورى دموكراتيك كره شمالى منتشر مى شود گفت وگو و خبر و تصويررسانى پيرامون برنامه روزانه كيم ايل سونگ و كيم جونگ ايل از اصلى ترين عوامل خبررسانى است. چنين تبليغات عوام فريبانه اى بر ذهن ساده ۲۲ ميليون شهروند فقيرى مى نشيند كه از جهان خارج تقريباً هيچ نمى دانسته اند جز اينكه: جمهورى كره جنوبى عروسك خيمه شب بازى و آلت دست امپرياليسم است و امپرياليسم به صورت شبانه روزى در حال توطئه و برنامه ريزى براى كندن ريشه انقلابى ترين انقلاب جهان و انحراف در آمال بهشت سوسياليسم است. همين و بس.
با اين حال همين كره شمالى كه در ادامه به اوصاف آن مى پردازيم پس از آنكه شش سال پيش برنامه فعاليت هسته اى خود را در سپتامبر ۲۰۰۲ به جهانيان اعلام كرد پرونده اى را در مباحث بين المللى به نام خود و براى خود ثبت كرده است كه مدل مذاكرات هسته اى كره شمالى با مدل طرح هاى هسته اى كره شمالى نام گرفته است.بحث كره شمالى زنجيره اى از نوع خاصى از درگيرى و تعامل با نظام بين الملل را تداعى مى كند كه سرهنگ معمر قذافى و صدام حسين هر دو آن را برگزيدند، آزمودند و تبعات بين الملل آن را پذيرا گرديدند. از دو كشورى كه پابه پاى مدل كره شمالى چالش با نظام تك قطبى بين الملل را برگزيدند صدام حسين حذف گرديد و امروزه يك نظام جايگزين مسئوليت اداره عراق را بر عهده دارد. سرهنگ قذافى نيز بعد از چند دهه كلنجار با جهان غرب پس از واگذارى كليه ادعاهايى كه ميلياردها دلار صرف پيگيرى آنها كرده بود رسماً به چالش خاتمه داد و مصالحه با جهان غرب و نظم نوين بين الملل را پذيرا شد كه آمريكايى ها شدت و حدت و حتى ريزترين مختصات آن را تعريف و تعيين مى كنند.
در چنين شرايطى لازم است ريشه هاى مواضع منطقه اى و بين المللى كره شمالى به خوبى درك شود و تفاوت هاى ژئوپولتيك سياسى و تاريخى اين حوزه جغرافيايى با كشورهايى مانند ايران و غيرقابل مقايسه بودن موقعيت اجتماعى و سياسى دو كشور مورد مداقه كافى قرار گيرد.
براى درك آنچه كره شمالى ها در مشت خود پنهان كرده اند و احتمال مى رود - و حتى مدعى اند- يك يا دو بمب اتمى كوچك در آن باشد ضرورى است پروازى اجمالى بر شرايط سياسى اقتصادى دو، سه دهه گذشته اين كشور داشته باشيم. كشورى كه طى ده سال گذشته مهمترين دغدغه مردم آن دسترسى به يك كاسه كوچك برنج و چند برگ تربچه بوده است.
پس از به قدرت رسيدن كيم ايل سونگ براساس ايده هاى استالينى طرحى به نام Juche يا «خودكفايى اساسى» در كميته مركزى حزب كمونيست براى اداره كشور ارائه گرديد.
براساس اين طرح براى بيش از دو دهه كليه فعاليت هاى اقتصادى در طرح هاى دولتى متمركز گرديد و عملاً كليه مظاهر نظام به اصطلاح كثيف سرمايه دارى از سراسر كشور پاك گرديد. براساس Juche هرگونه فعاليت اقتصادى و شغلى جز در مراكز، كارخانه ها، ادارات و تاسيسات دولتى عملاً ملغى گرديد. پيرو ممنوعيت هرگونه فعاليت جز در چارچوب طرح هايى كه اقتصاد متمركز دولتى آن را تعريف مى كرد طرحى به نام Public Distribution System يا PDS در كشور اجرا گرديد. براساس اين طرح مواد غذايى مورد نياز شهروندان به نسبت هاى متفاوت در ميان مردم شهر و روستا و به نسبت سختى كارى كه انجام مى دادند توزيع مى گرديد. كليه شهروندان از اداره، كارخانه يا محل كار خود حقوقى دريافت مى كردند كه براساس آن و نيز بر مبناى كوپنى كه توزيع مى گرديد مايحتاج غذايى خود را خريدارى مى كردند. براساس PDS كارگران مشاغل سخت روزانه ۹۰۰ گرم، مردم عادى ۷۰۰ گرم، بچه مدرسه اى ها ۶۰۰ گرم، كودكان ۴۰۰ تا ۳۰۰ گرم و بازنشسته ها روزانه ۳۰۰ گرم غلات و عمدتاً برنج دريافت مى كردند. براى حدود سه دهه توزيع گوشت در سبد خانوار تقريباً محذوف بود و به حدود يك كيلو براى دو سه نوبت در سال توزيع مى گرديد. يكى از مناسبت هايى كه گوشت توزيع مى شد، سالگرد تولد كيم ايل سونگ بود. لبنيات از سبد خانوار تقريباً محذوف بود و تمايل به مصرف گوشت و لبنيات نيازى بود كه از ماوراى مرزها و از سوى امپرياليسم تشويق مى گرديد. براى حدود سه دهه برنج، كلم، سس سويا و تربچه اصلى ترين غذاى مردم كره شمالى بود كه براساس سهميه بندى دولتى براساس PDS توزيع مى گرديد. ماهى از بقيه مواد غذايى بيشتر بود اما در سبد غذايى خانواده هاى كره شمالى حضور نداشت. نگهدارى مرغ و خروس در فضاى بيشتر از ۳۰-۲۰ متر مربع ممنوع بود. توجه شهروندان به پرورش ماكيان در فضاى بيشتر از اين سبب مى شد كه انگيزه آنان براى كار كردن در مراجع دولتى كاهش يابد.
براى حدود دو دهه از سيب تا ساك شهروندان همگى از سوى مراجع دولتى تامين مى شد. دسترسى به برخى از اقلام بسيار لوكس از جمله يخچال فقط با توصيه مقام هاى حزبى در ادارات و كارخانه ها امكان پذير بود. تا همين اواخر داشتن يك دستگاه تلويزيون رنگى موافقت رئيس كارخانه و بررسى پرونده كارى كارگران را نياز داشت.
تا اواخر دهه ۶۰ بازار در كره شمالى غيرقانونى بود و عملاً كالايى وجود نداشت كه به خريدارى در جايى عرضه شود. غيرقانونى بودن بازار و معاملات و مبادله پول به جز كره شمالى تا اواخر دهه ۶۰ فقط يك بار و آن هم در دوران خمرهاى سرخ در كامبوج تجربه شده است.
با اين حال اواخر دهه ۶۰ كيم ايل سونگ به تدريج به اين نتيجه رسيد كه سياست هاى ضدبازار شكست خورده است و ضرورى است مبادلات خصوصى به تدريج قانونى شود. به اين ترتيب مراجع دولتى بدون اينكه تلاش براى گسترش بازار داشته باشند چشم خود را بر روى عمل شنيع خريد و فروش آن هم در محلات پرت پيونگ يانگ يا به هنگام غروب مى بستند. با بروز اولين آثار بحران و كمبود مواد غذايى براى اولين بار در سال ۱۹۷۳ با كاهش رشد اقتصادى اعلام شد: به لحاظ شرايط حساس بين المللى سهميه مواد غذايى براساس يك سهم در هر دو هفته كاهش مى يابد و به ذخاير استراتژيك اضافه مى شود، اوايل دهه ۸۰ همان سهميه كاهش يافته با ده درصد نقصان ديگر مواجه و اعلام شد به دليل برگزارى فستيوال جوانان سهميه غذايى كاهش مى يابد. با كاهش تدريجى سهم مواد غذايى آثار قحطى در شهرها و روستاهاى دوردست خود را آشكار كرد. در نيمه اول دهه ۹۰ سهميه كارگرانى كه مشاغل سختى داشتند به كمتر از روزانه ۵۰۰ گرم غله در روز كاهش يافت. در اين ميان سهم بازنشسته ها از ۳۰۰ گرم به ۲۲۰ گرم در روز كاهش يافت. اوايل دهه ۹۰ مرگ ومير بر اثر كمبود مواد غذايى و نيز بيمارى هاى ناشى از سوءتغذيه تبديل به امرى عادى در سراسر كره شمالى شد. از اوايل دهه ۹۰ رسانه هاى كره شمالى تبليغ مى كردند كه براساس آخرين تحقيقات علمى خوردن سه وعده غذا در روز به لحاظ بهداشتى براى سلامتى ضرر دارد و شهروندان براى حفظ سلامتى حتماً بايد عادات غذايى خود را اصلاح كنند. با سقوط شوروى در ۱۹۹۱ و كاهش صدور ميليون ها تن كالا به كره شمالى و نيز كاهش كمك هاى ارزى اين كشور به پيونگ يانگ ابعاد واقعى آنچه در تبليغات دولتى شكوفايى اقتصادى ناميده مى شد آشكار گرديد.
از سال ۷ _ ۱۹۹۵ تقريباً كليه كارخانه ها و طرح هاى عمرانى با تعطيل مواجه شدند و قبل از آن با گسترش قحطى از سال ۵-۱۹۹۱ چهره كشور كاملاً عوض شده بود.
باران هاى سيل آسا در ماه اوت و جولاى ۱۹۹۵ موجب جارى شدن سيل هاى سهمگين شد كه عملاً بسيارى از مزارع دولتى باقى مانده را ويران كرد. در سال ۱۹۹۶ كل محصول برداشت شده در كشور اندكى بيشتر از ۵۰ درصد سال گذشته بود. با اين حال سيستم توزيع PDS هنوز در شهرهايى كه امنيت آنها براى دولت اهميت داشت برقرار بود. براى بقيه شهروندان به صورت منظم كوپن چاپ و توزيع مى شد اما ارزش كوپن ها حتى از كاغذى كه روى آن چاپ شده بود كمتر بود. تا حدود ۱۹۹۰ هيچ كس در كره شمالى اجازه خروج از روستا يا شهر خود را نداشت اما با شدت يافتن بحران كنترل ماموران بر تردد شهروندان كاهش يافت زيرا شهروندان از روستاى خود راهى مناطقى مى شدند كه احتمالاً در آنها مواد غذايى يافت مى شد.
از اوايل دهه ۹۰ دو پديده همزمان در كره شمالى خودنمايى مى كرد و آن موج كسانى بود كه از كره شمالى به ترتيبى خود را به كره جنوبى مى رساندند و نيز نوعى از فعاليت هاى اقتصادى كه عملاً ديگر دولت كنترلى بر آنها نداشت. به تدريج كميته هاى چينى _ كره اى، ژاپنى، كره اى و كسانى كه اقوامى در كره جنوبى داشتند با فعاليت اقتصادى خود به تدريج آثارى از گسترش مبادلات اقتصادى را از خود بروز مى دادند. از سال ۲۰۰۰ و به عبارتى شش سال پس از مرگ كيم ايل سونگ تحولى عظيم در نظام اقتصادى كره شمالى اتفاق افتاد. اين تحول اقتصادى ناشى از اراده دولت براى اصلاح امور نبود بلكه ناشى از آن بود كه دولت عملاً امور را به حال خود رها كرد. سال ۲۰۰۰ دولت كره شمالى نه پولى براى اصلاح امور اقتصادى داشت و نه طرح و برنامه اى براى دوباره سرهم بندى كردن مدل استالينيستى توسعه اقتصادى. برخى از منابع از مرگ بين ۶۰۰ هزار تا دو ميليون نفر از شهروندان كره شمالى خبر داده اند. از اواخر دهه ۹۰ معضل بين المللى و منطقه اى كره شمالى به تدريج خود را آشكار كرد. كره جنوبى با كابوسى به نام سيل مهاجران گرسنه كره شمالى و احتمال سقوط رژيم پيونگ يانگ مواجه است. دولت كره جنوبى با افزايش كمك هاى اقتصادى خود سعى دارد از هجوم موج گرسنگان جلوگيرى كند و در تلاش است اگر قرار است رژيم سياسى اين كشور با سقوط آزاد مواجه شود اين سقوط آزاد كنترل شده و با برنامه ريزى انجام شود.
ژاپنى ها براى جلوگيرى از بى ثباتى منطقه اى وعده ۱۰ ميليارد دلار كمك به كره شمالى را داده اند كه در چارچوب جبران خسارات ناشى از اشغال اين كشور در اوايل قرن جارى صورت مى گيرد.
چينى ها با نظارت بر اوضاع اقتصادى كره شمالى و با ارسال كمك هاى غذايى سعى دارند مانع وقوع حادثه اى غيرقابل پيش بينى در شبه جزيره كره شوند.
آمريكايى ها طى پنج سال گذشته ميليون ها تن مواد غذايى به كره شمالى ارسال كرده اند و به اين ترتيب در تلاش هستند نظم كره جنوبى با از هم پاشيدگى نظام كره شمالى دچار اغتشاش نگردد.
روس ها نيز با ارسال كمك هاى غذايى در تلاش هستند مانع وقوع يك فاجعه در عقب حياط خلوت امنيتى خود گردند. در شرايطى كه اوصاف آن رفت و هنوز قحطى در بسيارى از مناطق دور از شهرهاى بزرگ خودنمايى مى كند و عملاً كمك هاى غذايى خارجى مايحتاج اين كشور را تامين مى كند ولى پيونگ يانگ هنوز پيگير طرح هاى هسته اى است. بسيارى از ناظران امور كره شمالى معتقدند در حاليكه قحطى و گرسنگى بزرگترين معضل امنيتى اين كشور است كره شمالى در تلاش است با دريافت كمك هاى اقتصادى بيشتر و بيشتر عملاً بر سر فعاليت هاى هسته اى خود دست به مصالحه و معامله بزند.
نحوه نگرش كره شمالى به فعاليت هسته اى بيانگر انحراف تاريخى يك كشور از ابتدايى ترين اصول اداره يك نظام سياسى در يك حوزه جغرافيايى به نام كشور است.
پيونگ يانگ در شرايطى سرمايه هاى عظيمى را صرف توسعه تحقيقات هسته اى خود مى كند كه ابتدايى ترين زيرساختارهاى اقتصادى اين كشور از جمله آب، برق، كشاورزى دچار بحران اساسى است.
طى چهل سال گذشته هيچ توليد اقتصادى خاص، اختراع، ابداع فرهنگى يا حتى هيچ نغمه و آهنگى از كره شمالى به جهانيان عرضه نشده است. اما موشك هاى دوربرد با قابليت حمل كلاهك هسته اى به بسيارى از كشورها صادر شده است. عقبه مدل ديپلماسى كره شمالى جامعه عقب افتاده اى است كه براى حدود پنج دهه از جهان جدا نگه داشته شده است. چنين نظامى شايستگى آن را ندارد تا از سوى هيچ عضو ديگرى از جامعه بين الملل الگو قرار گيرد.
چندين دور مذاكرات شش جانبه بر سر توقف فعاليت هسته اى كره شمالى انجام پذيرفته و شكست خورده است. ولى آنچه در درون اين كشور مى گذرد حاكى از آن است كه اين كشور از همسايگان خود و از نظام بين المللى باج خواهى مى كند. مدلى كه بهتر است همچنان به نام پيونگ يانگ باقى بماند. froostaee@yahoo.com

کارل پوپروسرچشمه های گوناگون شناخت

نظریه های پوپر آموزنده ودر خور اعتناست. فیلسوف قرن چه آنجا که از انفجار بزرگ وپیدایش حیات میگوید وچه زمانی که ازسیاست ،هنر واخلاق سخن بمیان می آورد،میتوان مکث کرد جملات را درذهن مرور کرد وآنرا بخاطر سپرد.
این گفتگوی کارل پوپر خواندنی است .

"دیدن" نه در آینه ، که در خشت خام

برتری روشنفکر وانتلکتوئل نسبت به سایر افراد یک جامعه جمعبندی درست از رویدادها و آسیب شناسی فردی واجتماعی است . در این میان مطلب " پیش نیاز آزادی " نوشته مسعود بهنود را نیاز فوری فردی واجتماعی امروز خودمان دیدم . تاکنون دو مرتبه آنرا مرور کرده ام وخواندن ، فهمیدن وبکار بستن آنرابویژه برای جوانان مفید میدانم .

مطلب را اینجا بخوانید