اشیای سورآل

از روز 29 مارس نمايشگاهی با عنوان "اشيای سورآل: سورآلیسم و طراحی" در موزه ويکتوریا و آلبرت در لندن برپا شده که تا 22 ژوئيه سال جاری ادامه خواهد داشت. تابلوی "تکثیر" اثر
رنه ماگريت
سورآلیسم و طراحی / بی بی سی

شهری که سراسر بازار می شود

گزارشی از خريدهای نوروزی در تهران: از بازار قديمی شهر تا پاساژهای مدرن فرشته

زیگزاگ

نام سال 1386 چیست؟

اگر قرار بود برای سال 1386 نامی انتخاب کنید و برای ایران در سال ِ جدید هدفی پیشنهاد کنید و نسخه ای بپیچید، چه نام و هدفی را انتخاب می کردید؟

شعری برای سال نو

رضا علامه زاده در گاه نوشت های خود،از دور بر آتش، برای سال نو ترجمه ی شعری از "ویکتور هوگو" آورده است. این نوشته از آن هایی ست که باید آنرا گوشه ای نگه داشت و بخاطر سپرد!
...امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرنده‌ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می‌ دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد...

از دور بر آتش / رضا علامه زاده

نوروز خجسته باد

گل های کنار جوی، شیراز حافظیه 1380

هشتاد و پنج و آخرین نماها

نمای اول
بازار نوروزی، تورونتو
شیرینی و آجیل موجود است، سمنو، سنبل و سبزه و ماهی ِ قرمز.
عید را می فروشند. فله ای هست، کیلویی و بسته بندی هم موجوداست. خشکبار ایران رسید، تن ماهی جنوب ایران رسید. پرسیدم: " ببخشید، بوی عید کجا می فروشند؟"

نمای دوم
دو روز به عید مونده، اواخر یک مکالمه ی طولانی ...الو، صدا درست نمیاد!..خوب... پس عید امسال هم نیستی! باشه ...هر جاهستی خدا پشت و پناهت!...می گم... شیرینی اونجا هست؟... کلوچه و مسقطی هست؟ بچه ها رو ببوس خط ها شلوغه شاید نتونیم بعد از سال تحویل زنگ بزنیم، جلو ، جلو عید رو به همه تون تبریک می گم! امیدوارم که سال خوبی داشته باشید.

نمای سوم
بیست و نه اسفند، ساعت شش ینجاه و ینج دقیقه صبح.
پرده را کنار میزنم، دماسنجی که آن سوی پنجره هست منهای ده درجه را نشان میدهد. کانال 24 تلویزیون را روشن می کنم، امروز هوا گرگ ومیشه، از منهای هفت کمتر نمیشه، اما تا منهای هجده درجه رو با توجه به وزش باد احساس خواهیم کرد!

نمای چهارم
بیست و نه اسفند، روز ملی شدن صنعت نفت، روز مصدق. نام مصدق را تاریخ بر دل ایرانیان نوشت. اگر نام کسی بر دل نوشته شد، دیگر پاک شدنی نیست. در شیراز میدانی هست بنام فلکه مصدق. نه زمان شاه توانستند اسمش را عوض کنند، نه بعد از آن. فلکه مصدق در قلب شهر شیراز قرار دارد.

نمای آخر
سالی دیگر هم گذشت، به همه ی دوستان و یارانی که با مهر و نیکی به آب و گل سرمیزنند، تبریک میگویم. امیدوارم سال نو برای همه سالی، پربار همراه با تندرستی و دل خوشی باشد. هر کجا هستید، دست و روی شما را به گرمی می بوسم، سال نو مبارک و نوروزتان خجسته.

سمنو، عصاره ی جوانه ها

وقتی چند روزی از خیساندن گندم گذشت، اگر جوانه ی گندم را برداری و دهان بگذاری، دهانت شیرین می شود. به جوانه ها که نگاه کنی ، هنوز سبز نیست ، رنگی خاکستری مایل به نقره ای دارد، جوانه ها نقره ای ست.
شیره ی جوانه های شیرین شده را باید گرفت، صاف کرد و با مقداری آرد در هم آمیخت، بعد جوشاند و خوب هم زد، آن وقت خوردنی یی شیرین به دست می دهد که مزه و شیرینی یی جادویی دارد. نام غریب و بزرگش سمنوست.
چنین خوردنی ِ شیرین و منحصر بفردی محجور مانده! اگر چه، سمنو سرور و سر آمد ِ همه ی شکلات های جهان است، اگر خوب عمل آید، پخته شود و صد البته معرفی و بسته بندی شود. آن وقت سمنو به انگبین پهلو میزند. چه چیز کم دارد سمنو، برای عالمگیر شدن؟
چه خوب بود اگر به سمنوی سنتی ایران نگاهی اقتصادی و فراگیر می شد، از سوی اهلش، تا از حد ِ مراسم و حضوری غریب، بر سر سفره ای که فقط یک بار در سال پهن می شود، پا فراتر می نهاد و در کنار شیرینی و شکلات های دنیا جایی برای خود باز می کرد!

باز نوشت:
درانتشار پست ابتدا رقم ده پانزده روز نوشته شده بود که بفرموده ی یکی از خبرگان فن تخفیف کلی داده شده وتصحیح شد!

Tales From Tehran

Q: New York’s Museum of Modern Art is screening 32 of your films this month and touting your accomplishments as one of the great film directors of our time. I imagine you are less celebrated back home in Tehran. No one criticizes me; no one encourages me. Nobody has anything to do with me. Those who need to know who I am know who I am
...

Questions for Abbas Kiarostami / The New York Times

ماسوله

تابستان سال 1370

فیلم سیصد یکی ست، سیصد تا نیست

فیلم سیصد نیازی به توضیح ندارد و همه می دانند داستان چیست. آنچه می خواهم بگویم پایانی ست بر نوشتن در مورد این فیلم نه اینکه گفته ها را بیشتر و کشدارتر کنیم.
اول اینکه نادیده گرفتن بهتراز هو و جنجال و پتیشن و طومار و گوگل بازی در مورد این فیلم ست. اینگونه شانتاژها نتیجه ی عکس دارد. این فیلم، فیلمی قابل اعتنا و مطرح نیست که آنرا بزرگ کنیم. دوم باید کمی هم تحمل یاد بگیریم و زود غیرتی نشویم و گمان نکنیم با هر فیلم و کاریکاتور و نوشته ای زود باید از کوره در رفت وبا این آن در افتاد. گیریم که خطا می گوید بگذار آنقدر بگوید که گلویش پاره شود. کیست که نداند مضحکه کردن ملیت ها در سینما لاف گزاف زدن وبیراهه گفتن است. سوم در دعوا حلوا پخش نمی کنند، وقتی ما مرگ بر این و آن شعارمان باشد وپرچم کشورها رابسوزانیم؛ به سفارتخانه ها حمله کنیم، تاریخ فلان و بهمان را که به ما هم دخلی ندارد نفی کنیم. و کارمان شده باشد دشمن تراشی باید منتظر بدتراز این هم باشیم.
چهارم اینکه جواب های هوی است. بنا براین شایسته تر اینست که اهالی سینما و کسانی که با مجله ها ، محفل ها و سایت های معتبر سینمایی جهان آشنایی دارند و منتقدین ِ سرشناس و معتبر سینما را می شناسند با آنان گفتگو کنند تا از طریق نقد و پنبه زنی های رایج در عالم سینما با این فیلم برخورد شود. منتقدین منصف و معتبر که ایرانیان را هم خوب می شناسند کم نیستند، در این مورد افرادی همچون کیارستمی صاحب نظرند و برخورد مناسب را بهتر از دیگران می دانند بهتر است از آنان نظرخواهی شود و در همان چارچوب ها با قضیه برخورد مناسب صورت پذیرد.
جان کلام اینکه فیلم سیصد یکی است، آنرا به اندازه ی سیصد تا فیلم بزرگ نکنیم.

وب مره گی پلاس روزمره گی

وبلاگ نوشتن مثل راه رفتن است، روی طنابی باریک. باید آرام دست ها را بازکنی، نفسی عمیق بکشی و تعادل خود را طوری حفظ کنی که نه به این ور سقوط کنی و نه به آن ور در افتی. راه راست خودت را بروی . گیریم راه هرکسی برای خودش راست، هست و بس، در واقع به همان راستی است، که خود می پندارد.

چه گفتم!؟ حسابی راست شد! همین حالاست که چپی ها را ناخوش آید!

دیشب وبلاگ ها را می خواندم، یکی از وبلاگ ها، یادم نیست کدام یکی بود، گفته بود که فلان قدر آدم در روز تقه اش را می زنند! با خود فکر می کردم که چه دل خوشی ها که عده ای ندارند! البته ارزش ها برای هرکسی به گونه ای تعریف می شود، اما به گمانم مهم نیست چند نفر وبلاگ آدم را می خوانند مهم اینست که چه افرادی هستند اینها. بعضی آدم ها خود به اندازه ی صد هزار نفرند. اگر کسی خیلی کشته مرده ی تقه ست آسان تر آنست که وبلاگ پلاس فلانتین درست کند! ارزش یک وبلاگ به تعداد کامنت ها و تقه هایش نیست.
حالا اگر تعداد تقه ها خیلی برایتان مهم ست یک راه دیگر هم وجود دارد، سعی کنید حرف های درخشان بزنید. در حدیث آمده که سخنان درخشان خود بخود تعداد بازدید کننده ی شما را زیاد می کند.

برگردیم سر روزمرگی خودمان، سرما در چند روز گذشته چنان بود که جدمان را یاد کردیم! آخه قربان شما بروم هر چیزی حدی دارد منهای سی و پنج درجه زیر صفر که دیگر شوخی با آدم ندارد. چپ و راست (!) تلویزیون و رادیو اخطار می داد که بیش از ده دقیقه بیرون نباشید و گرنه یخ می زنید. ( آنهم با پوشش کامل و در حال حرکت نه در حالت سکون) ولی خوب، بخیر گذشت، و همین طور که ملاحظه می فرمایید همچنان ولرم روزگار می گذرانیم. هوا چل درجه ای گرمتر شده و امروز پنج درجه بالای صفرست. یخ ها هم کم کم آب میشود، میرود پی کارش.

و بالاخره اینکه ساعت ما اینجا صبح امروز از ساعت2.00 یکهویی ساعتی پرید جلو و شد 3.00. این تغییر ساعت مربوط به شرق آمریکای شمالی ست. (مثلا" تورنتو و نیویورک از ساعت شرقی Eastern Time پیروی می کنند) بعله در آمریکای شمالی کشور ها(!) عقب مانده گی خود را این جور جبران می کنند. سال های قبل ماه آوریل ساعت را جلو می بردند اما امسال حدود یک ماه زودتر این "عمل شنیع" را انجام داده اند تا لابد جلوی عقب ماندگی خودشان را بگیرند و در این روزگار وانفسا خود را جلو بیاندازند! دنیای عجیبی ست.

دردی که درمانش نیست

"من انسان را دوست دارم، از هرجا و هر جایگاهی که باشد. بعضی ها می گویند، کار تو، کار احمقانه ای بیش نیست. بگذار هر چه می خواهند بگویند، درد من درمان پذیر نیست."
ماکسیم گورکی

اسراییل و ایران بدترین رتبه در نظرسنجی ، کانادا و ژاپن بهترین ها

مردم جهان نسبت به اسراییل و ایران بیشترین نگرش منفی را دارند، درحالی که کانادا و ژاپن محبوب ترین هستند. دوازده کشور جهان و اتحادیه ی اروپا توسط بنگاه خبری انگلیس(بی بی سی) مورد نظر سنجی قرار گرفته اند.
بیش از28000 نفر از 27 کشور در این نظر سنجی شرکت داشته اند. لیست کشورها که آمریکا، چین، هند و کره شمالی نیز در میان آن بوده در اختیار رای دهندگان قرار گرفته و سوال اصلی این بوده است که " محبوب ترین و منفورترین در جهان کدام است؟"
بیشترین نگرش منفی به ترتیب نسبت به این کشورهاست: اسراییل، ایران، کره شمالی، آمریکا و روسیه. بیشترین نگرش مثبت اما، نسبت به : کانادا، ژاپن، اتحادیه ی اروپا و فرانسه وجود دارد. درحالی که سه کشورانگلیس، چین و ونزوئلا بینابین قراردارند!
نظر سنجی نشان می دهد، مردم جهان نظر خوشی نسبت به آمریکا و اسراییل، بخاطر یورش های نظامی آنها ندارند. همچنین بیزاری از ایران و کره شمالی نیز آشکارا، بخاطر گسترش سلاح اتمی ست.
نظر سنجی از سوم نوامبر تا شانزدهم ژانویه انجام شده. در ماههای قبل از آن خبرهایی که از پایین جدولی ها روی سایت های خبری قرار گرفته، خبر های خوبی نیست. حمله اسراییل به لبنان، بن بست چهار ساله ی آمریکا در بحران عراق، اتهام گسترش تسلیحات اتمی به ایران که از طرف دولت اسلامی رد شده و آزمایش موفقیت آمیز بمب اتمی توسط کره شمالی که نهم اکتبر توسط این کشور اعلام شد.
56 درصد به اسراییل و 54 درصد به ایران نمره منفی داده اند. کانادا وژاپن نیز هر یک 54 درصد نمره ی مثبت داشته اند.
ترجمه و کوتاه شده از سایت bloomberg.com

خبرهایی که نمی توان از آن گریخت

تلاش می کنم که از سیاست زدگی بگریزم و نوشته ها حال و هوای هنر، فرهنگ و ادبیات داشته باشد، اما این روزها دیگر نه هنری مانده، نه فرهنگی و نه ادبی!
سر خط اخبار همه ی خبرگزاری های جهان اخبار ایران است.خبرهایی نگران کننده که نشان از بحرانی عمیق در آن سرزمین دارد. کجای دنیا رسم است که یکباره حدود چهل زن را دستگیر و روانه ی زندان کنند؟ کدام کشور دنیا در قرن بیست ویکم، با خبرنگاران اینگونه رفتار می کند؟ کجای دنیا و در پرتو کدام حکومت این همه هراس و نا امنی برای اهل فکر و قلم وجود دارد؟ انعکاس این بگیر و ببندها بسیار وسیع بوده نگاهی به تیتر اخبار سایت های خبری دنیا بیاندازید و خودتان قضاوت کنید، چند نمونه را اینجا آدرس می دهم، اما، شمار اینگونه سایت ها بسیار بیشتر از نمونه های زیر است، جستجوگر گوگل شاهد مدعاست.
+، +، +، +، +، +، +، +

بودن به ازنبود شدن، خاصه در بهار*

..."پسر من هيچ جرمي مرتکب نشده است. جرم او از قرار اين است که پيراهن خونين يکي از هم دانشگاهي هايش را در جريان اعتراضات ۱۸ تير ۷۸ بلند کرده است. براي اين اقدام فرزند ما دستگير شد و برايش حکم اعدام صادر شد.با دستگيري و صدور حکم اعدام براي فرزندمان معنا و روال زندگي ما عوض شد. من و مادر احمد ديگر شب روز نداشتيم. فقط يک هدف داشتيم. نجات فرزندمان از اعدام. پس از تلاشهاي بسيار، پس از دوندگيهاي زياد، پس از اعتراضات گسترده شما در گوشه و کنار دنيا، پس از ارسال نامه هاي متعدد به سازمانهاي حقوق بشري و ملاقات با مسئولين دولتي، پرونده احمد مجددا بازبيني شد و حکم احمد به ۱۵ سال زندان تغيير کرد".
اين را باقر باطبي، پدر احمد باطبي مي نويسد و مي افزايد: "ما شاد بوديم که پسرمان از اعدام نجات يافته است. جشن گرفتيم...."
چگونه احمد، احمد ها شد / نوشابه امیری
*احمد شاملو

ایرانیان در کانادا

جایگاه ایرانیان در تورنتو چنان ست که به ایرانی بودن خود میتوان بالید! واقعیت اینست که ایرانیان تورنتو مردمانی خوب، با فرهنگ، و برای سایر شهر وندان دوست داشتنی و قابل احترامند.
هر کس، هر کجا از ملیت بپرسد با افتخار خواهم گفت که ایرانیم! پس از آن تبسمی، لبخندی یا واژه ای به تعریف از ایرانیان تحویل خواهم گرفت.
اداره ی مهاجرت کانادا به خوبی می داند که ایرانیان مردمانی آرام و مطمئن برای کانادا خواهند بود، مردمانی که فرهنگِ جامعه ی کانادایی را غنی تر و پربارتر خواهند کرد.