هنری موجز و ماندگار

وقتی خواب به چشمان نمیآید عالم وبگردی آغاز میشود . در این هزار تو و بی هدف از این کوچه به آن کوچه رقتن ، بی خیال آنکه از کجا آمده ای به کجا خواهی شد .
در سپیده دم دربدری پا به جایی نهاده و غرقه در زیبایی افسونگر نقش ها
دقایق بیشماری همانجا اتراق کردم
بوی گل وسنبل با آه ودرد آغشته بود
فریادی بود از مچاله شدن وله شدن
فضا آکنده ازبوی دل انگیز هنر وایجاز بود!

درود بر آیدین آغداشلو

ک ل ی ک

آن را که حساب پاک" نیست "را هم از محاسبه باکی نیست !
حیف و میل به روایت رییس دیوان محاسبات چمهوری اسلامی ایران .

عکس ، عکس 3 " عکس خبری "

" آینه ای برابر آینه ات میگذارم تا از تو ابدیتی بسازم " احمد شاملو

عکس نوعی نگارش است . کلمه " فتو گرافی " از ترکیب دو کلمه یونانی " فو توس " یعنی " نور" و"گریفوس" یعنی " نگارش " گرفته شده است. نوشتن با نور!
اینست که هنگامی که با نور مینویسیم بیش از هر چیز باید به منشاء آن درعکاسی توجه کرد . باید هنگام نوشتن بانور توجه داشت که جوهر خودکار ما نوراست .این نور الان کجاست؟ چگونه میتابد؟ چه وضعیتی نسبت به سوژه ونسبت به دوربین دارد؟ این از جنبه فنی عکس .

از دیگر سو عکس براستی نگارش است. میتوان با عکس نوشت .نوشت وبدون شرح هم نوشت ." عکس خبری " تنها یکی از رشته های بیکران عکاسی است . بسیارند عکاسان خبری درجهان امروز که بایک عکس به اندازه هزاران کلام سخن میگویند. " کاوه " هایی هستند در این " گلستان " که جان براه عکس خبری میدهند .
گشتی بزنیم در عکس های خبری همین روزهای نزدیک گذشته


چشمان بسته مرید وچشمان باز مراد ، آنکه میبیند و آنکه چشم به دیدن بسته است


در این لباس و صورت روی صندلی سازمان ملل چه می بینید؟


بدون شرح


از این بهتر میتوان آنهمه زیبایی تلاش وحرکت را نوشت؟


عکس درست زمانی گرفته شده که رایس خبر پیروزی حماس را در یافته است


یکی از بهترین سوژه های خبری روز ، عکس های خبری روز بی بی سی را از دست ندهید


روزنامه شرق گاهی عکس های هشیارانه ای دارد


رویترز زنی را پس از زلزله در حال پختن نان نشان میدهد


زنی گرسنه در سرمای روسیه تکه نانی برای کمک گرفته وباخود میبرد


درهیاهوی ورانداز کردن مدلها عکاس تماشاچیان را مینگرد


پیروزی باشلت ، پیروزی رای، پیروزی دمکراسی

عکس های خبری سال 2005 را اینجا ببینید

لینک عکس خبری 2005 یادگار وبلاگ زیبای " از خود با خویش " در یکی از پست های قبلی است

حماس یا عباس

زمانی که از میانه روها ، دمکرات ها ولیبرالها کاری ساخته نیست وسیاستهای دراز مدت ودورنگری های فرافکن راه به جایی نمیبرد ملت ها ناگزبرند دنبال امامزاده ای باشند که معجزه ای کند . نتیجه انتخابات فلسطین وبه قدرت رسیدن حماس آموزه هایی چند به همراه دارد.
1- کشورهای جهان را از واکنش در مقابل حکومت وسیاستهای آمریکا گریزی نیست . به قدرت رسیدن تندرو ها درکشورهای مختلف جهان واکنشی به حکومت پنتاگون در آمریکاست . مردم پاسخی روشن تر از "های" برای "هوی" جنگ طلب ها نمی بینند.
2- ترور دو رهبر حماس شیخ احمد یاسین وعبدالعزیز رنتیسی بدست اسراییل درسال 2004 گروه کوچک حماس را نزد مردم فلسطین تبدیل به یک اسطوره میکند. این شاهدی دیگر است که هرگز ترور کار ساز نبوده ونیست .برخورد های تروریستی نتیجه ای جز رسوایی تروریست ومظلوم ومحبوب شدن آنکه مورد تجاوز تروریستی قرار گرفته چیزی در پی ندارد.
3- آیا باید بچه تخش را مبصر کلاس کرد! حماس تندرو در اولین واکنش بعد از انتخابات خواستار تشکیل دولت ائتلاف ملی بامشارکت عباس شد.ایکاش عباس این فرصت را از دست نمی داد ومی پذیرفت اما آنچه میخواهم بگویم این نیست نکته مهم در این داستان واکنش عاقلانه تر ازیک گروه تندرو است. حکومت کردن گروه های تندرو را مجبور به اندیشیدن میکنند. با سیستم های چریکی نمیتوان کار ملک وملت سامان داد. فیدل کاسترو هم درحکومت گری نتوانست چریک بماند فقط گاهی لباسش را میوشد و شعارش را میدهد وبا کوبا نیز آن میکند که هنوز کشوری عقب مانده است. اما ناگزیر است قواعد بازی حکومت را بپذیرد.
4- به قدرت رسیدن یک گروه تند رو چریکی از طریق دمکراتیک را میتوان به فال نیک هم گرفت ،میتوان تصور کرد که هرج ومرج افسار گسیخته را نعل سیاست کوفتن و به آرامی قدم برداشتن است.
شارون شاید دراین اواخر این مهم را دریافته بودکه با تند روی راه بجایی نمیبرد دیوارها را فرو ریخت وقسمتی از کرانه باختری را به فلسطین واگذارد.مردم با ناباوری شاهد بودند که ارتش اسراییل یهودیان را ناچار به ترک خانه خود میکند.
آنچه هست ، اینست که در هیچ زمانی از تاریخ مردم جهان اینگونه چون امروز تشنه صلح آرامش و امنیت نبوده اند .اراده مردمان و باور یگانه بشریت همه در این کلام است " تلاش برای صلح "

I'm my own grandpa

Here is A true story
Have fun. imagine how complicated it could be

پیروزی اقلیت

کانادایی ها میتوانند امیدوار باشند که از این پس نخست وزیری" خوش برو رو" خواهند داشت !" استفان هارپر" هم از"ژان کرتین" نخست وزیر قبلی و هم از "پل مارتین "، خوش تیپ تر است ! با توجه به انتخابات زودهنگام" استفان هارپر"، از حزب محافظه کار به قدرت رسید تا پس از 12 سال به حکومت لیبرالها پایان دهد و باآمریکای جهانخوار رفیق تر وهم پیمان تر شود!
مبارک باشد ، چه بهتر ازاین که آدم رفیق قلدر داشته باشد تا کسی به او" چپ " نگاه نکند!" هارپر " همچون همه کسانی که دوست دارند خرشان را از " پل " بگذرانند، از "پل مارتین " عبورکرد وبافاصله ای اندک در جایگاه اول قرار گرفت تا دولت اقلیت راتشکیل دهد ! بیشترین رای و دولت اقلیت!
راستش را بخواهید در انتخابات هیچکس به هارپر رای نداد ، مردم هر محله وشهری به کاندیدای خودشان ازحزب های مختلف رای دادند و نتیجه آن شد که حزب محافظه کار با 122 نماینده بیشترین کرسی های مجلس را بدست آورد.از آنجا که کانادایی ها آدم های باهوشی هستند حدس میزنند کسانی که پس فردا روی این کرسی ها بنشینند به کاندیدای منتخب حزب خودشان را ی دهند بنا براین از همین الان همه پذیرفته اند که هارپر نخست وزیر آینده است! آدم خوب است باهوش باشد و بتواند خیلی چیزها راپیش بینی کند!
مهاجران ، بویژه ایرانیان و شهروندان شهر های بزرگ همچون تورونتو ، ونکور ومونتریال بیشترین آرای خود رابه لیبرال ها دادند اما افاقه نکرد ، گویا آلبرتا ، نوااسکوشیا و کبک تعیین کننده تر بودند.
هارپر اما دولت اکثریت را نمیتواند تشکیل دهد ، چون مردم کانادا فهمیده اند که کرسی مجلس نقل ونبات نیست که همه را دربست به یک حزب بدهند وصلاح دانسته اند کرسی ها را طوری بین احزاب قسمت کنند که کسی دلخور نشود بنابر این با کمتراز 50% کرسی ها محافظه کاران اکثریت را در مجلس نخواهند داشت. شاید هم مردم خواسته اند بقول خودمان گربه را سر حجله بکشند و به آقای هارپر گفته اند" بی رودر بایستی نخست وزیر میخواهی باشی باش ولی ما آنقدر (بلانسبت) خرنیستیم که همه مجلس راهم به تو بدهیم ! هرچیزی حساب وکتاب واندازه دارد!"
آدم خوبست اینجور مواقع حرفش را رک وپوست کنده بزند چون ممکن است بعد که یارو رای آورد هر کاری دلش خواست بکند . بنا براین حزب محافظه کار کانادا اکثریت لازم را برای تغییر قوانین در مجلس ندارد و ناچار است به ایده ونظرات بقیه احزاب از جمله لیبرالها با 103 کرسی وسایر احزاب با مجموع حدود 150 کرسی دیگر احترام بگذارد.
البته کانادایی ها آنقدر ها هم مرد رند نیستند فقط یک مثل قدیمی را از سرخپوست ها یادگرفته اند که میگوید "کوچیز خوب نیست زورش را بدهد والتماس بخرد" ( عزیزان اگر زبان سرخپوستی بلد نیستند بدهند کسی برایشان ترجمه کند چون ما خودمان هم زبان سرخپوستی حالیمان نیست ) بله ، بخاطر همین مثل قدیمی دولت آینده کانادا را دولت اقلیت میگویند. یعنی باید جنبه داشته باشد ، غلط زیادی نکند ، پایش را هم از گبه خود درازتر نکند( در کانادا به گلیم میگویند گبه ،چون کمی امروزی تراست)

کارل پوپروسرچشمه های گوناگون شناخت

نظریه های پوپر آموزنده ودر خور اعتناست. فیلسوف قرن چه آنجا که از انفجار بزرگ وپیدایش حیات میگوید وچه زمانی که ازسیاست ،هنر واخلاق سخن بمیان می آورد،میتوان مکث کرد جملات را درذهن مرور کرد وآنرا بخاطر سپرد.
این گفتگوی کارل پوپر خواندنی است .

ک ل ی ک

عکسهایی است از سال 2005 اگر من طراح داستان بودم این موزیک راانتخاب نمی کردم
عکس ها اما دیدنی است

آمارآموزنده است

در سال 1988 برای اولین بار به نمایشگاه جهانی ودوسالانه فتوکینا درشهرکلن آلمان رفتم.فتو کینا معتبرترین نمایشگاه عکاسی در جهان است. نشریه روزانه نمایشگاه را هر روز میخواندم . برایم آموزنده وجالب بود که طبق آمارهای بولتن جشنواره در یافتم مصرف سالانه رول فیلم عکاسی در کشور آلمان 150 میلیون رول فیلم در سال1987 بوده است .میدانستم ودرست اطلاع داشتم که در همان سال فقط 6 میلیون رول فیلم عکاسی به ایران وارد شده وبسیاری از این فیلم ها هم به عراق یا ترکیه بصورت قاچاق رفته است!در آن سالها درفروشگاههای اروپا فیلم عکاسی را در بسته های 5 ، یا 3 تایی همچون خیار چمپر ریخته و میفروختند درهمان وقت دولت ایران بسیار مواظب بود که ارز از مملکت خارج نشود و خشتک مسافران خارج از کشور را هم میگشت ! انگار که همه جهان محتاج آنند که ما ارزی یا دلاری از مملکت خارج کنیم !
آمار و ارقام خوبست آموزنده است وکشور ، مردم ودولت ایران همواره با آن بیگانه بوده اند .چنان فکر میکنند یاشاید مردم را عادت میدهند که فکر کنند که آفتاب هم بخاطر ما طلوع وغروب میکند وما درمرکز جهان نشسته ایم .
ما روزی وجایی باید بهای ندانستن آمار وبهای محاسبات غلط رابپردازیم .
یک محاسبه غلط را هم اینجا ببینید.
اگر آمار بدانیم و درست از آن استفاده کنیم،جایگاه خود را بهتر میتوانیم شناخت.

جشنواره افسردگان

كرگدن نامه

روزنامه شرق شماره 679

سيدعلى ميرفتاح

خيلى سال پيش- به خاطر ناكامى هاى مكرر- خودم را افسرده مى پنداشتم و نامم را در زمره افسردگان قابل احترام برمى شمردم. معمولاً جايى كه دعوتم مى كردند نمى رفتم و اگر اصرار دوستانم بر انكار من غالب مى شد جمع را به سرحد نااميدى و بى حالى مى كشاندم. براى همين غالب اوقات به دوستانم توصيه مى كردم كه «در محفل خود راه مده همچو منى را/ كه افسرده دل افسرده كند انجمنى را». خدا را شكر كه زمان خيلى چيزها را حل مى كند و وقتى سن و سال بر آدم بگذرد خيلى چيزهاى سطحى و ظاهرى كنار مى رود. زمان كه گذشت و من از روزگار جوانى كه به در آمدم، دريافتم كه كندن پوستين افسردگى از تن ناكام، چندان هم سخت نيست. كافى است- نه روح و روان- كه تن و نفس را اجازه دهى كه كامروا شوند. آن وقت افسردگى هم زائل مى شود. جوان كه بودم- مثل خيلى هاى ديگر- افسردگى را چيزى از نوع دلتنگى مى دانستم. مى ديدم مردان بزرگ همه دلتنگند و خاصه مردانى كه آثارشان را خوانده ام و همواره آنها را ستوده ام جملگى دلى غمبار و سينه اى تنگ دارند و مى ديدم از عارف بى نظير شيراز تا نويسنده روسى جنايت و مكافات همه اظهار دلتنگى و غم و حسرت مى كنند و غالباً تا آنجا پيش مى روند كه در فراروى خويش چيزى فراتر از يك روزن احتمالى اميد نمى بينند. تنها فرق من با راسكولنيكف اين بود كه او انگيزه و انرژى كشتن داشت و من نداشتم. منظور من از بيان اين عرايض نقل خاطره نيست و ترجيحم اين است كه به جاى اينكه درباره خود بنويسم درباره موضوعات مهم سر شما را درد بياورم. اما حال و هوايى كه من در روزگار جوانى داشتم، حال و هوايى فراگير است و اغلب جوانان اين مرز و بوم، از بس به درهاى بسته مى خورند و ناكامى را تجربه مى كنند، در افسردگى تقديس شده گرفتار مى شوند و افسردگى تن و نفس خود را چيزى در حد دلتنگى اى عارفانه مى پندارند. خدا را شكر زمان مى گذرد و در اين گذر بسيارى چيزها از جمله افسردگى هاى متظاهرانه از بين مى رود. اما اگر اين افسردگى جمعى و گروهى شد، زدودن آن كار ساده اى نيست. نمونه بارز اين افسردگى جمعى را مى شود در جشن ها و جشنواره ها و خاصه جشنواره فيلم فجر - چه آنجا كه مربوط به فيلم ها است و چه آنجا كه مربوط به شركت كنندگان است- مشاهده كرد. در هيچ بخشى از جشنواره حتى آنجا كه قرار است فيلم كمدى نمايش داده شود نه قهقهه اى شنيده خواهد شد و نه صداى كف زدنى به گوش خواهد رسيد و نه ذوق هنرمندانه اى خواهد شكفت. يك سرى فيلم افسرده حال نمايش داده مى شود، يك سرى تماشاچى افسرده دل مى بينند و يك سرى افسرده دل جايزه مى دهند. من مانده ام كجاى اين جشنواره رنگ و لعاب جشن و شادى و خنده دارد كه مجبور شده اند براى متقارن نشدن با ماه محرم جشنواره را ۱۲-۱۰ روز جلوتر بيندازند.

آلنده ، مصدق ، دمکراسی ، باشلت

پیروزی زنی بنام" میشل باشلت "درانتخابات شیلی را باید جای مهمی در تاریخ جهان یادداشت کرد.


میشل باشلت
زن ،
سوسیالیست میانه رو،
پزشک و مادر سه فرزند ،
مجرد پس از دو ازدواج ،
غیر مذهبی در کشوری که باور به کلیسا سخت رایج است ،
فرزندافسر نیروی هوایی شیلی کسی که درسال 1973 بخاطرهواداری از "سالوادور آلنده" زیر شکنجه رژیم کودتایی و دژخیم "آگوستینو پینوشه" جان داد .
نخستین زن، برکرسی ریاست جمهوری شیلی! شانزده سال پس از حکومت کودتایی ، نظامی ودیکتاتوری.
میشل باشلت با پیروزی خود ساعت ها مردم شیلی را برای رقص وپایکوبی به خیابانها کشاند .سانتیاگو شاد وسرخوش ورود زنی به کاخ ریاست جمهوری راگرامیداشت که بر رقبای محا فظه کار وراستگرای خود پیروز شده بود.

داستان سالوادور آلنده شباهت زیادی با دکتر محمد مصدق دارد.
مسرور باید بود که "شیلی آلنده" راه دشوار خود را بسوی دمکراسی خوش یافته است.

هر چه میخواهد دل تنگت بگوی !

وبلاگ نویسی تحولی شگرف در دانش ،هنر،ادبیات واندیشه است . چیزی ورای ژورنالیسم ، ورای شانتاژ، ورای تک گویی ، ورای تک صدایی ،ورای ممیزی حتا ورای آزادی است.
وبلاگ نویسی یعنی" آنچه میاندیشم به تو میگویم" و "آنچه میاندیشی به من بگوی" من سنگ صبور توام وتو سنگ صبور منی !وبلاگ جایی برای پر در آوردن برای پرواز ، جایی برای گفتن ، جایی برای شنیدن است.
وبلاگ نویسی خلوتی است که میخواهیم محرمان را بدان راه دهیم. اگر چه هر کس محرم و نامحرم را راه بدان هست ،جایی بدون "حد" و جایی بدون "مرز" است . بی شک این پدیده نو که هنوز تعریف نشده وقبل از تعریف شدن آمده است ، مفهوم هنر نوشتاری ، مفهوم ادبیات ، ژورنالیسم وحتا مفهوم کتاب وانتشار رادگرگونه خواهد کرد. با وبلاگ نویسی ادبیات مردمشمول و همگانی میشود ومیتوان گفت "انفجار انتشار است !" بسادگی مینویسی وبا قشار دکمه ای آن را در جهان منتشر میکنی ! میتوانی مخاطبی در هر کجای این کره خاکی داشته باشی ! به دور از هر ممیزی ، دور از قضاوت هر تنابنده ،وهر سود و هر زیان !

فروغ فرخزاد

نیاز به پر گفتن نیست
فقط همین "فروغ فرخزاد"

همه با یک نام و نشان به تفاوت هر رنگ و زبان...

از زمانی که در عالم وبگردی به این سرود ملی در سایت یک هموطن عزیز اصفهانی برخوردم بسیار آنرا تکرار کرده و شنیده ام.گویا اولین سرود ملی از زمان مظفردین شاه است.شعری مترقی و زیبادارد. گر چه 1.28 (یک دقیقه و بیست و هشت ثانیه ) بیشتر نیست . ایکاش اجرای کاملتری از آن را میشنیدیم ( نمیدانم ، اگر باشد )
حیفم آمد "آب وگل "از این سرود زیبا محروم باشد.
اینسانیا راکلیک کنید.

به کجا میرویم؟

"در فکرتم که پروردگارم به چه می اندیشد !؟" «آلبرت اینشتین»

جمله ای چنین زیبا تراوش نهایی ذهنی خلاق واندیشه ای پویاست. این کلمات اینشتین پس از ایستادن بر قله های نبوغ به یادگار مانده است .سه نکته مهم در این کوتاه کلمات نهان است:
اول حیرت وسرگردانی. آنچه بشر از روزی که خاکش سرشتند بدان مبتلاست.
دوم اعترافی خاشعانه از هیچ وپوچ بودن در قیاس با آن عظمت وبزرگی بیکران.فروتنی مردی که برقله های رفیع نبوغ انسانی ایستاده است .
سوم اندیشه ای بلند وفکری به غایت بزرگ وبلند پروازانه که پروردگار را به همآوردی وچالش میطلبد ومیپرسد که به چه می اندیشی ؟

با این پیش در آمد میخواهم بگویم که ما کجاییم وجهان کجاست ؟ ما به چه میاندیشیم و دیگر مردمان به چه میاندیشند. پیشرفت های شگرف علمی،فنی، صنعتی، هنری و اجتماعی بدون اغراق هر ثانیه قرنها از ثانیه قبل فاصله میگیرد وهر روز شتابش فزونتر میشود.بشری که شتابان میرود تا برسد بجایی که بجز خدا نبیند.
سهم من انسان در این شتاب در این تحول ودر این تکامل چیست ؟ درکجای این قافله هستم ؟ آیا جامعه و مردم ما با این قافله همراه است یا راه دیگر میپوید!؟ راستی اگر با این قافله همراه نیست راه به کجا میپوید؟
همه فکر و ذهن و دلمشغولی مردم ما چیست؟ از چه میگویند از چه مینویسند چه چیزی راگرامی وبزرگ میدارند ودغدغه هر روزشان چیست ؟ وقتی مردم جهان درانتظار خبری از پلوتون هستند ما دعوا برسر چه داریم وفکر وذکرمان چیست ؟

خانه دوست اینجاست !

نقشه سه بعدی کره خاکی درگوگل را ساعتی پیش حامد روی اینترنت در سایت گوگل جستجو کرد وباهم دیدیم! حیرت انگیز و باشکوه است .آفرین به آفرینشگران آن . ودرود بر انسان که در پرتو اندیشه وخلاقیت چنین جام جهان نما به همه ارزانی میدارد!
Get google earth نرم افزار را(مجانی) دانلود کنید
قدری کلید ها را امتحان کنید ، خودتان راهش را پیدا میکنید
میتوانید بعد از دیدن شهر و دیار خودتان کره خاکی را دور یزنید و ببینید خانه دوست کجاست !

Yonge Street 4

بیش از یکصد هزار ایرانی ، در شهر چهار میلیونی تورنتوسکونت دارند. اما حضور ایرانیان درتورنتو بسیار چشمگیرتر از این تعداد به چشم میآید.بعید است چند ساعتی در هرکجای این شهر بگردید وبا چند هموطن ایرانی روبرو نشوید اگر چه مناطقی هست که غیراز ایرانی ملیت دیگری نمیبینید ! یعنی ایرانستان درست و حسابی !
یکی از این مناطق ،قسمت هایی در شمال همین خیابان یانگ خودمان است .ایرانیان دراین مورد بسیار خوش سلیقه بوده اند واغلب برای کسب و کار بروروی اصلی ترین خیابان شهر رارها نکرده اند.
بسیارند ایرانیانی که سالهاست بدون نیاز به تکلم انگلیسی تمام نیازهای خود را در کامیونیتی ایرانی حل وفصل کرده ونه زبان درست وحسابی میدانند ونه نیازی به دانستنش دارند . ایرانیان درهر نوع کسب وپیشه ای که فکرش رابتوان کرد حضور دارند و در خیابان اصلی شهر ، یانگ استریت دردسترس هستند!
ازتقاطع خیابان شپرد تاانتهای ریچموند هیل یعنی در امتداد حدود بیست کیلومتر ازخیابان یانگ کمتر پلازا ومجموعه را بدون تابلو فارسی می توان دید.این غیراز حد فاصل فینچ و استیلز است جایی که پلازای ایرانیان واقع شده و تابلوهاهمه فارسی است. دراین قسمت یانگ فراموش میکنید که قاره ها پیموده وساعتها با ایران فاصله دارید وعطسه که بزنید کسی هست به شما بلافاصله بگوید "عافیت باشه" !
تمام پیشه های مورد نیاز ، در حد اشباع وجود دارد ازسوپر و بقالی وسلمانی گرفته تا خدمات ارز ومهاجرت وانواع وکالت ودلالی های جورواجور که نوشتن در مورد همه اینها به درازنای (!) خیابان یانگ زمان نیاز دارد. از همه اینها بیشتر آرایشگاه یا همان سلمانی است . درست مثل اینکه" عزیزان" زمانی که به کانادا میآیند به این نتیجه میرسند که باید سر دیگران را تراشید! گروهی راست وحسینی تابلو آرایشگاه هوا میکنند وبی رودر بایستی شروع به تراشیدن سر دیگران میکنند. گروهی دیگر گویا با مردم رودر بایستی دارند اینها تابلو را به اسم های دیگر هوا میکنند اما در عمل سر هر که دم دستشان رسید را میتراشند بدون توجه به اینکه آدم وقتی به وکیل ، متخصص وام ، دلال خانه وبیمه وماشین ودهها چیز دیگر مراجعه میکند ، انتظار ندارد سرش را بتراشند! "عزیزان " اما گوششان به این حرف ها بدهکار نیست ؛ سر میتراشند و خر خود میرانند!

وطن یعنی همه دنیا

امروز صبح ایمیلی از یک دوست بزرگواررسید گویا خواسته بودصبح مابخیر شود واین لینک زیبارا فرستاده بود باز هم ببینیم وبشنویم ارزشش را دارد.

پایان سینما

این مطلب خواندنی از روزنامه شرق شماره676 نقل میشود.

عليرضا محمودى: در فيلم سگ كشى ساخته بهرام بيضايى وقتى گلرخ كمالى (مژده شمسايى) به دنبال راضى كردن طلب كاران چك به دست شوهر بى وفايش ناصر معاصر (مجيد مظفرى) آرام، آرام خشن و خشن تر مى شود، دست آخر دست به اسلحه مى شود. نايرى (احمد نجفى) يكى از طلب كاران كه چپ و راست لغات انگليسى را به زبان مى آورد خانم كمالى را براى اعاده چك به آپارتمانش دعوت مى كند. كمالى كه مى فهمد ريگى به كفش نايرى است دست به اسلحه مى شود و با خشم و نفرت نايرى را وادار به دادن چك مى كند. ديالوگ هاى اين سكانس را بخوانيد تا بعد برايتان بگويم:
نايرى: مثل اينكه شما فيلم هاى اكشن زياد نگاه مى كنيد.
كمالى: و شما فيلم هاى وقيح.
با يك دوست عزيز بيكار مثل ما براى گذران يك عصر جمعه سرد راهى يك سينما در مركز شهر شديم. اسم فيلم را نمى آورم چون كه اصلاً مسئله آن فيلم نيست. زمانى به سينما هنر هم مى گفتند. آدم به سينما مى رفت تا از هيجانى لبريز، از غمى آرام، از اشكى با صفا، از خنده اى دلشاد، از قهرمانى شجاعت، از ضد قهرمانى دنائت، از احساسى سرمست، از تصويرى سرخوش، از رويايى مسرور، از كابوسى مدهوش و از فيلمى لذت ببرد و به خانه برگردد. راه سينما تا خانه را اغلب پياده مى رفتيم تا لذت تماشاى فيلم را مزه مزه كنان با خود ببريم. قهرمان ها برايمان يادگارى مى گذاشتند روى قلب هايمان و ما بوديم و آن لحظه عجيب كه نمى دانم اسمش چه بود.آن روز جمعه سرد وقتى كه تصاوير پريشان آن آدم هاى نچسب كه زشتى شان قلابى و زيبايى شان قلابى تر با عشق هايشان زوركى و نفرت هاى كلنگى به پايان رسيد، با خود فكر كردم كه آيا سينما براى ما به پايان رسيده است؟ اين مد سترونى و اغتشاش نوبرى است كه نمى دانم حاصل و بازتاب چه تفكرى بايد باشد.آقاى كارگردان اين دودى كه راه انداخته ايد فقط از خر داغ كردن است. حيف از آن عصر جمعه، حيف از آن سالن، حيف از آن صندلى ها، حيف از آن... راستى آقاى كارگردان شما بيل را بكش را ديده ايد؟

تو کجایی تا شوم من چاکرت ؟

دین باور توده هاست .هیچ ملک وملت بی دینی درطول تاریخ نداشته ایم .گر چه حکومتی که مدعی بی دینی باشد داشته ایم وشاهد فروپاشی آنهم بوده ایم، پر واضح است حکومت را نه کاری با بی د ینی ونه دینداری مردم است.حکومت، حکومت است.حکم میراند بر سلیقه ها باورها دین ها وگونه های متفاوتی که گاهی در هر خانه هر کوچه هر کوی وبرزن هر شهر وجود دارد و باید هم وجود داشته باشد .
حکومت سیستم زندگی اجتماعی مردم را اداره میکند .مناسبات ملتی با جهان و دیگر ملت ها را سامان میدهد. روابط بین آدم ها را تنظیم میکند ، نظم میدهد،حکومت همه را به یک چشم و با یک دیدگاه ملی مینگرد ، قاضی است ،حکم است ،حکومت است،بیطرف است وباید بیطرف باشد ، جانب کس نگیرد،حق بگوید وعدل وانصاف را پاس دارد.چگونه است که نمی پذیریم دادگاهی در هرکجای جهان حق مسلمانی بخاطردین نادیده بگیرد، چگونه است که شیعه ها افتخار میکنند که علی خلخال ازپای پیرزن یهودی بیرون میآورد ؟ حکومت مردمشمول است.همه را با هر باوری زیر یک چتر میبیند.پدری است که فرزندانی با ایده های مختلف را دوست دارد.حکومت نمی تواند اسیر دگماتیسم باشد ،نمیتواند دین و باور گروهی خاص اگر چه اکثریت را ترویج کند .اگر چنین کند قانون پدری ، قانون حکومت و قاعده حکمرانی برانسانهای همیشه گونه گون را نقض کرده است . حکومت یکسونگرمانند داوری است که خیال کند خدایش، جانب یکی از دو تیم را دارد ! داوری باچنین باور در تعارض با عدالت قرار میگیرد در این نوع داوری واقعیت قربانی باورهای ایده آلیستی وفردی میشود.
باور دینی وپرستش امری شخصی ، درونی وقلبی است .درس دانشگاهی ویا مکانیسمی عینی ندارد که بتوان همه آدم های زمین را با آن سامان داد.قانون دو دو تا چها رتا نیست که آدمیان همه یکجور آن را بفهمند وباور کنند .اشکالی هم ندارد، ونیازی هم نیست اینگونه باشد .دین و خدا همچون عشق است ، عشق برای هر کس معنایی دارد، عشق مقدس است و فرمایشی نیست نمیتوانیم به کسی بگوییم عاشق چه و که باشد.عشق ودین از مکنونات قلبی وحسی آدمهاست، فرمایشی نیست ، حکومتی هم نیست، باحکم و دستور در تضاد وتعارض است .چگونه میتوا ن یک بودایی را که ایمان در دامن مادر آموخته و خدای خود در چهره بودا دیده است را از خدای خود باز داشت ؟ ایمان و باور دینی را نمیتوان مثل آمپول به دیگران تزریق کرد. آیایک مسیحی میتواند ادعا کند که همه آدمیان باید مسیح را باور کنند ونه دیگری؟ دین اکتسابی است ، دین را آدمها ذره ذره در دامان مادر میآموزند وبه آن عادت میکنند ، عادت میکنند که یا علی یا ،یا عمر بگویند ، مهم هم نیست که یا چه میگویند در این وادی سرگردانی بد نیست انسان یا چیزی هم بگوید چون اساسن یا چیزی هم هست،اما چون هیچکس نمیداند این چیز چیست و "هر کسی از ظن خود" یار آن میشود پس همان به هر کس یا چیز خود بگوید و چاکر خدای خود باشد ، چاروقش دوزد کند شانه سرش !آدمها راباخدایشان وانهیم و بدانیم حکومت اگر داعیه جانشینی خدا داشت هم آبروی خدا میبرد هم خود.

فاتحه

موافق فیلمی را چند بار دیدن نیسستم .مگر عمر آدم چقدر است ودر این کوتاه زندگی چند تا فیلم از این دریا میتوان دید که بعضی را دو بار ببینیم.بااینهمه فیلم " سینما پارادیزو"را سه بار دیده ام وحاضرم درهمین عمر کوتاه باز هم آنرا ببینم .
آنچه مرا بیاد این فیلم انداخت وبلاگ تعطیل شده ای بود که گویا تا ابد موزیگ متن نوستالوژیک سینما پارادیزو رامینوازد! خدا بیامرز وبلاگ خوبی بوده و عجب یادگار زیبایی بجای گذاشته ! خدایش بیامرزد.

شهروند

شهروند مجله ای ست ،هر هفته دو بار در این شهر، تورنتو، منتشر میشود.لینک شهروند را در گویا هم میتوان دید.سرمقاله این هفته شهر وند خواندنی ست.

نشانی از شیراز

در کوچه پس کوچه های وبگردی گاهی صدای دلدار میشنوی ، جایی که نشانی از یار ، نشانی از دیار ونشانی از کودکی دارد. نشاتی از کوچه هفت پیچ ، نشانی ازسر جوب ارمنی ها، نشانی از حموم حکیم،نشانی از سیداج غریب، نشانی ازسرعدلو،سردزک، آش برق ، کله پاجه حاج کریم ،سر جوب خیرات ،سینموی دم کلیو،تکیه نواب ، مدرسه حاج قوام،حموم سعدی ،تخت جمشید، باغ ملی ، سیروس قهرمانی و باغ وحشش و نشانی از حافظ، حافظیه،نشانی از دروازه قرآن نشانی از شیراز میشنوی!
آری میشنوی ! نشان را میتوان باچشمان بسته دید.نشان رامیتوان حس کرد . نشان را میتوان شنید .

خوش آمدی !

نیمای عزیز ، فرزند استاد گرانقدر به کانادا آمد. نیما با دریافت بورسیه تحصیلی برای تکمیل تحصیلات خود در رشته نفت به ادمونتون آمده است . تماس کوتاهی از فرودگاه تورنتو گرفت و آماده پرواز به ادمونتون در استان آلبرتا بود.نیم ساعت تا پرواز بیشتر فرصت نداشت وفاصله من تا فرودگاه بیش از نیم ساعت بود،از تورنتو تا ادمونتون چهار ساعت با هواپیما فاصله است.ایکاش توقف بیشتری داشت واو را می دیدیم.خوشحالم که فرزندان ایران برای تحصیلات به اینجا میآیند، کانادا از نظر امکانات تحصیلی از بهترین جاهای دنیاست.
امید موفقیت روز افزون برای نیماوسلامتی برای استاد عزیز دارم .

آنچه از هم اکنون درباره سال 2006 می دانیم

این نوشته در مجله هفتگی "ایران جوان"شماره 5 ژانویه آمده بود.این هفته نامه در تورنتومنتشر میشود پر از آگهی است و سعی دارد چیزی مثل اطلاعات هفتگی قدیم را انتشار دهد.سایت اینترنتی نداشت .حیفم آمد اینجا باز نویسی نشودوبا قدری کوتاه شدن آنرا نقل میکنم .
"هنوز برای گفتن آن که 2006 سال خوبی خواهد بود یا بد بسیار زود است.با این حال شمار دور از انتظاری از واقعیتهای این سال از هم اکنون مشخص اند و میتوان با اطمینان آنها را محرز دانست برخی از این واقعیتها از این قرارند :
امسال برای اولین بار 50 در صد از جمعیت جهان در شهر ها و بزرگ شهر ها زندکی خواهند کرد.
بیش از 2 میلیارد تلفن دستی در دنیا مورد استفاده قرار میگیرد.
بیش از 65 میلیون اتومبیل جدید ساخته میشود.
22 میلیارد رول کاغذ توالت مصرف خواهد شد.
در 24 کشور جهان انتخابات برگزار میشود.
سطح دریاها 2 میلیمتر بالاتر میآید.
نزدیک به 130 میلیون نوزاد بدنیا میآید و حدود 57 میلیون نفر میمیرند.
دست کم 35 کشور زد وخورد مسلحانه را تجربه خواهند کرد.
29 مارچ کسوف کامل خورشید در بیش از نیمی از کره زمین قابل دیدن خواهد بود.
بیش از یک میلیون نفر از مالاریای شدید خواهند مرد.
حدود 2.7 تریلیون حشره بطور تصادفی توسط انسانها خورده می شوند.
ناسا خواهد کوشید اولین ماموریت خود را برای پلوتون آغاز کند.
بیش از 3 میلیون نفر به دلیل ابتلا به اچ آی وی یا ایدز جان میسپارند،3 میلیون نفر دیگر هم در کشورهای زیر خط صحرای آفریقا آلوده به اچ آی وی خواهند شد .
جمعیت کامیونیتی جهانی ایینترنت به 1.21 میلیارد نفر خواهد رسید .
292 میلیارد قوطی کوکاکولا بفروش میرسد.
50 هزار گونه حیاتی منقرض خواهد شد.
بیش از یک میلیارد نفر مسابقه فینال جام جهانی فوتبال را 9 جولای تماشا خواهند کرد.
از هر پنج نفر یک نفر روزانه کمتر از یک دلار آمریکا در آمد خواهند داشت .
کوفی عنان پس از ده سال ازدبیر کلی سازمان ملل کناره گیری خواهد کرد.
10 میلیون نفر ( از جمله 4.5 میلیون کودک ) بر اثر گرسنکی یا بیماریهای ناشی از آن خواهند مرد.
بیش از یک میلیون کامپیوتر دور انداخته میشود.
39 میلیارد بشکه نفت استخراج خواهد شد.
بیش از 900 فیلم سینمایی در بالیود تولید میشود.
حدود 1 تریلیون دلارآمریکا صرف تسلیحات خواهد شد.
حدود350 هزارنیروی زن ومرددر سراسردنیا به ارتش ملحق میشوند،70 درصد آنها در آمریکا استخدام خواهند شد.
بیش از صد هزار عنوان کتاب جدید در بریتانیا منتشر خواهد شد.
از هر 5 نفر یک نفر چینی خواهد بود.
دست کم 6150 مایل مربع از دریای یخ قطب شمال ناپدید میشود."

هوا چطوره ؟

12+درجه هوای دیروز تورنتو عجیب و بهاری بود! آفتاب درخشان وهوای لذتبخش بهاری درزمستان. اداره محیط زیست برای جانوران زمستانی اظهار نگرانی کرده ، گویا خرس های پشمالوی سفید خوابشان نمیبرد وگفته اند هوا بس ناجوانمردانه گرم است ..ماشین هایی که طبق سنت همه ساله برای خوشمزگی روی دریاچه یخ زده ای درحال رانندگی بوده اند تلپی توی آب افتاده اند ، خوشمزه گی هم اندازه دارد!سعید دیروز نفرین جانانه ای کرد و گفت که " امیدوارم همه یخ ها آب شود وکانادا را آب ببرد" فشار روزگار است دیگر ، دعا اثر نمیکند بلکه نفرین اثر کند ، شاید ! تعدادی دختر از خدا بی خبر هم دیروز با تی شرت ودامن کوتاه (مینی ژوپ سابق) به خیابانها آمدند تا جوانان عزیز و مومن کانادایی را از راه بدر کنند. بازار چتر و کلاه ودستکش همچنان کساداست.

عکس ، عکس 2

عکسبرداری دیجیتال با فتو شاپ پخته میشود و این ابزار تکمیلی عکاسی پیشرفته امروزین، جهانی از امکانات را ساده وارزان در اختیار ما قرار داده تا بینهایت تغییرات دلخواه را بتوان روی عکس انجام داد.دراینجا یک نمونه از موارد مفید و کاربردی فتو شاپ که برای همه قابل اجراست را باهم مرورکنیم .
1-عکس دلخواه خود را در فتوشاپ باز کنید.
2-Image-Adjustment را بازکنید.
3-سمت راست Adjustment دستورات مختلفی دراختیار شما قرار میگیردکه میتوانید رنگ ،روشنایی وکنتراست عکس را تغییر دهید .
4- ساده ترین و کاربردی ترین دستوراتAuto Levels-Auto Color-Auto contrast - هستند هر کدام از این دستورات را کلیک کنید شاهد تغییرات جالبی روی عکستان خواهید بود عکس های کم نور ویا پر نور بشکل چشمگیری با این برنامه ها بهبود خواهند یافت.









عکس ها آمستردام اکتبر 2004

دوربین نیکون D200 تازه ترین تولید نیکون در بازار دوربین های SLR دیدنی است
نگاه کنید

خبر یا شایعه

دیروز همه جا صحبت ازپیک نت و فرضیه حمله اتمی به ایران بود.در پیوند با این خبر مواردزیر رادرنظر داشته باشیم ، و به اندازه واقعی داستان خاطر آزرده داریم .
1- منبع خبر از اعتبار و استواری لازم برخوردار نیست و شکل داستان بیشتر خیال پردازانه است تا واقعگرایانه. چنانکه اسامی و آدرس ها همه تازگی دارد وفاقد ارزش های مستند یک خبر است.معلوم نیست میشل شوسودوفسکی کیست وسایت خبری Globalresearch کجاست ؟
2- دوره سیاست توهم توطئه بسر آمده ، بیاد آوریم درجنگ اففانستان و یا عراق بازی روباز بود آدرس ها دقیق واز پیش اعلام شده بود .کی حمله میشود از کجا با چه نفرات ومهلت ها هم داده شد وهیچ پنهان کاری وجود نداشت .یعنی آمریکا ودر این مورد اجماع جهانی در جایگاهی هست که با اقتدار کامل بازی را " روباز " اداره کند.
3- مجموعه گردانندگان حکومت در ایران " حفظ بدن از جمله واجبات " میدانند بویژه که بدنها هم هزار ماشاالله فربه شده است !
4- کشور ترکیه که برای هم آغوشی با اتحادیه اورپا له له میزند در شرایطی نیست که خاک خودراپایگاه حمله ایران کند چنانکه در آغاز جنگ عراق نیزاز همراهی با آمریکا طفره رفت.ترکیه حاضر به پرداخت این بهای سنگین نیست.
5- جدا از نیک و بد ، داستان اینست که حکومت ایران برای حفظ خود میخواهد پا به لابی کشورهای هسته ای جهان بگذارد جایی که پاکستان و اسراییل هم کرسی هایی برای خود دست و پا کرده اند.
6- آمریکا و اروپا را گمان اینست که تیغ در کف زنگی مست افتاده وحکومتگران بد مستی هر لحظه افزون کرده واز این رهگذر سپر خود آهنین تر میکنند.
آنچه در چشم انداز اخبار بسادگی پیش بینی میشود تحریم های سخت سازمان ملل وانزوای بیش از پیش برای ایران است . سیاستی که از رهگذر آن ملک و ملت آسیب جدی خواهد دید وحمله نظامی در این مقطع در دستور کار آمریکا و اروپا نیست. این مطلب را بارها در رسانه ها اعلام کرده اند وآنکه امروزدر " نقش " زنگی مست ظاهر شده در طول نزدیک به سه دهه بازیگری آموخته است.

"دیدن" نه در آینه ، که در خشت خام

برتری روشنفکر وانتلکتوئل نسبت به سایر افراد یک جامعه جمعبندی درست از رویدادها و آسیب شناسی فردی واجتماعی است . در این میان مطلب " پیش نیاز آزادی " نوشته مسعود بهنود را نیاز فوری فردی واجتماعی امروز خودمان دیدم . تاکنون دو مرتبه آنرا مرور کرده ام وخواندن ، فهمیدن وبکار بستن آنرابویژه برای جوانان مفید میدانم .

مطلب را اینجا بخوانید

یوگا

درد آزار دهنده در ناحیه گردن چند گاهی است ،که بر کمی دیده افزون گشته ولابد پشت خمیده را هم بدنبال دارد! ومیدانم که ورزش های فیزیوتراپی بهترین داروی اینگونه دردهاست. در این میان یوگا که در ریشه و اصل بخشی از باورهای مذهبی خاور دور و چشم بادامی هاست امروز همه جا مورد توجه است . پزشکان آن را توصیه میکنند ، سالم وبی ضرر است وبرای همه قابل فهم ودسترسی.
در جریان خود درمانی اینترنتی(!)به چند نرمش ساده برخوردم که همه جااز جمله در محل کار و پشت میزقابل اجراوافزون بر دست و گردن وشانه برای استرس هم مفید است !
شما هم میتوانید استفاده کنید که بزرگان گفته اند پیشگیری از درمان به! کلیک اینجاست

هنر و "بس"

ما ایرانیان گاهی بیش از آنچه شایسته آنیم جلو خودمان بلند میشویم ، یا بقول جوانترها برای خودمان پپسی باز میکنیم یا خیلی خودمانی بگویم چپ و راست قربان صدقه خودمان میرویم!
گویا هنوز باور داریم "هنر نزد ایرانیان است و بس !"
درست است که از هفتاد و دو ملت جهان تا کنون کسی به ادعای مااعتراض نکرده و در واقع گذاشته اند هر جور دلمان میخواهد فکر کنیم اما واقعیت این است که ما شصت ، هفتاد ملیون آدم دربین بالای شش میلیاردانسان روی کره خاکی بخش بسیار اندکی از آدمهاییم و زهی خیال باطل است اگر بپنداریم هنر همه نزد ماهست و بس ! بد نیست ارج وجایگاه هنر را در جهان امروز بدانیم . خوبست بیاد آوریم میکل آنژ چه کسی بود و چکار کرد! دانستن این مطلب خوبست که زمانی که ما هنوز نمیدانستیم نقاشی حلال است یا حرام اروپاییان شاهکارهای نقاشی بشریت راخلق میکردند.شاعر شیرین سخن گویی نمیدانست این لاف ممکن است پاره ای از ما را دچار توهم کند.
بهتر است تنهادلمان به چه چه خواننده ی خودی خوش نباشد وگوش به موسیقی بتهوون و دیگران هم بسپاریم وازصدای صاف و زلال سیلیندیون ها، هم لذت ببریم و بدانیم کاروان هنر در حرکت است وماییم که قافله واگذاشته ایم!بهتر است بدانیم سینمای ما که برای مشق شب در پسکوچه ها دنبال خانه دوست میگردد ازسینمای جهانی که دوستی همچون "ئی تی" در دیگر سیارات داردبسیار وبسیار عقب تر است.
بهتر است این واقعیت تلخ را بدانیم که "بس" ممکن است نزد ایرانیان باشد و بس ، اما هنر امروز روزکمتر از همه و کمتر از همیشه نزد ایرانیان است!

در کوچه پس کوچه های وبگردی

در عالم وبگردی کوچه هایی ست که هر وبگرد عاشق هر روز و گاهی روزی چند بار از این کوچه هامیگذرد ، چرا ؟ چرایش را هر که خود میداند . شاید در این کوچه ها بو ی معشوق میآید ، شاید نشانی از گم شده ای دارد گم شده ای که همه هر روز در همه پس کوچه ها بدنبال آنیم عمری همه جا این گمشده را جسته ایم هر جا بویی از او به مشام رسیده مکث کرده ایم،در این کوچه ها شاید ساده و بی ریا حرف دل میشنویم.در این کوچه ها هر غریبی آشناست و انگار همه رهروان را سالهاست می شناسی...

آدرس یکی از این کوچه ها اینجاست neghneghoo.cm

هنگامه ی گوگوش در تاجیکستان

چند سال پیش در همین تورونتو بایک همزبان تاجیک آشنا شدم وبجای پسته وزعفران یاهرچیزدیگری نوار آهنگ های گوگوش را درخواست کرد.
وقتی کاست آهنگهای گوگوش را برایش بردم قطره اشکی ریخت وآن رابوسید.
برایم جالب بود که اینقدر تاجیک ها بقول خودشان مخلص گوگوش هستند.
ساعتی پیش این خبر راشنیدم ، بشنوید.

عکس،عکس 1

" ما نمانیم و عکس ما ماند
گردش روزگار بر عکس است "
شما را نمیدانم اما گردش روزگار ما هم "برعکس" بود و هم بر "عکس"!

عکس !عکس !آرزویی که بوسعت قرنهادر زندگی بشر امتداد دارد
آرزویی که بشرآنرا در" آب "و"آینه" می جست و امروز در دستانش آنرا لمس میکند.

لئوناردو داوینچی در "اتاق تاریک" آنرا میجست و رمبراند هنرمندانه باقلم مویی به آن فخر میفروخت !ویلیام فوکس تالبوت از "برمور نقره" کیمیاگرانه طلا ساخت وبرادران داگر کار داوینچی و گذشتگان کامل میکردند.سخن از تحدب و تعقر از فاصله کانونی ، عدسی ، نور ورنگ سخن ازفیزیک بود .غول آمریکایی ایستمن کداک از غار نسل ها بیرون آمد و با دوربینی ساده وارزان به پستوی همه خانه ها راه پیدا کرد .در جدال رنگها کداک پوزه آگفا گورت آلمان بخاک مالید .اما شیشه عمر غول بدست قدرتمند ژاپن اسیر بود ، پس آنگاه که غول دانست فروتنانه به پای " دیجیتال "بوسه زد !
بیش از اینها آمدند و رفتند اما پایان قصه همان شد که بشر میخواست :
"رویای شیرین عکاسی به حقیقت پیوست ."

میتوانیدعکس را بادستانتان لمس کنید ،آنرا هر کجاخواستید با فشار دکمه ای بفرستید چهره مانیتورها را با آن زینت دهید، به دیوار بکوبیدش وزیباترینش را هر کجا خواستید بیاویزید، از هر دانه اش ده ها، صد ها ،بلکه هراران بیافرینید .دیوارها را به عکس اجدادتان میهمان کنید . لحظه لحظه فرزندان و نوادگانتان را در آلبومها انباشته کنید.در گوشه ای روی اینترنت برای خود آلبومی بسازید تا جهانیان بتوانند آنرا تماشا کنند.

بیایید به گذشتگان ،آنان که همه عمر عکس در خواب دیدند بگوییم" بی آب وآینه عکس را با چشمان وعکس را در دستانمان همینجا کنار خودمان و هر لحظه بخواهیم حس میکنیم."



خیابان سنت کلر تورنتو،تغییرات رنگی عکس با فتو شاپ انجام شده است.


به این کتاب عکس نگاه کنید

گلستان در آتش

هر دم از این باغ بری میرسد...
گویا به شنیدن خبر بد آموخنه شده ایم.
به عددهادر این خبر دقت کنید،جان ودل میسوزاند، هولناک است !

مطلب کامل را اینجا بخوانید

طلای سیاه ، دلار زرد !

در روزهای نخست سال 2006 قیمت بنزین در کانادا چنان داغ است که یخ ها را همه آب کردوقیمت بنزین بایک سکه زرد یک دلاری پنجه در پنجه افکند !
بله ،قیمت 99.8 سنت باور کردنی شددر حالی که سال قبل درهمین زمان تابلو دیجیتال پمپ بنزین ها روی 59 تا 69 سنت بازی میکرد وچنین جهشی ،بالای 50 درصد در یک سال راکمتر کسی پیش بینی میکرد.
در هیاهوی افزایش قیمت نفت اما ایران، عراق شیخ ها و عرب ها به سود های نجومی دست یافتند و سیل دلارهای نفتی ذخیره های نجومی به ارمغان آورد.خوش بحال مردمانشان و اگر مردم این کشورها سودی زین رهگذر نبرده اند بخود زحمت دهند و دست کم پیدا کنند پرتقال فروش را!

انتخاب

باانتخاب ها سناریو زندگی مان رابدست خودمینویسیم !از ابتدا دنیایی شدن با همین کلمه شکل گرفت وحضرت آدم باگاز زدن سیب انتخابی کرد که شب وروز من و شما تاوان آن میدهیم!میتوان گفت " انسان حیوانی است که انتخاب میکند "این تعریف حال و روز ما آدمهاست .از ساده ترین تا پیچیده ترین امور در حال انتخاب هستیم.میتوانیم انتخاب کنیم صبح خودمان بیدار شویم یا با زنگ ساعت .انتخاب کنیم صبحانه چه بخوریم گرم یا سرد یا هیچ پس از آن چگونه روزمان رابگذرانیم انتخاب کنیم با چه کسی باشیم وقتمان را چگونه بگذرانیم، و درهمه حال آنیم که انتخاب کرده ایم.
انتخاب هم زندگی فردی و هم اجتماعی ما را شکل میدهد .باانتخاب جورج بوش روزگار بگونه ای دیگر رقم میخورد ،با انتخاب احمدی نژاد هم ، با انتخاب یک کالا ومصرف آن کسانی را پولدار میکنیم وبامصرف نکردن کالایی دگر کسانی را ورشکست میدهیم، فروشندگان کالاها در پی آنند ما آن انتخاب کنیم که میخواهند، انتخاب ما سرقفلی دارد شب وروز همه در پی آنند ما آن انتخاب کنیم که به سود آنان است وما شایسته تر آن میدانیم ،انتخاب خود راارزان نفروشیم ،چون با هر انتخاب باید هزینه کنیم یعنی همیشه همه جا وهمواره " بهای انتخاب خودمان را میپردازیم "البته ماآدم ها عادت داریم که وقتی با یک انتخاب غلط خودمان مواجه شدیم،دنبال سوژه وداستانی باشیم و از تقصیر وخطا بگریزیم اما واقعیت این است که مسئولیت هر انتخاب صد در صد به گردن خودمان است قضا وقدرو شانس ، همه وهمه خیال ابلهانه ای بیش نیست . ما در تمام حرکات و رفتار روزمره در حال انتخاب هستیم چه بخوریم بپوشیم بشنویم ببینیم .و زندگی روزمره ما با تک تک این انتخاب ها شکل میگیرد.
میتوانیم وضعیت خود راهر گونه خواستیم تغییر دهیم، در جهانی از بینهایت انتخاب زندگی میکنیم ومیتوانیم آن کنیم که میخواهیم.میتوانیم با قدرت ومحکم وآگاهانه انتخاب کنیم وانتخاب بد را آنجا که هنوز فرصتی هست بموقع تغییر دهیم.
باور کنیم سراسرآن هستیم که انتخاب کرده ایم.