با رویش ناگزیر جوانه چه می کنی

...
و از این رو ما حیاتمان را حرام مبارزه با کوتاه قدان نمی کنیم . حیاتمان را برای گسترش اندیشه ای می خواهیم که تو را از درون خالی می کند.. تو را با زجر تنهایی تنها میگذارد زجری که در آن جز برق انداختن اسلحه و پهن کردن سفره های صدقه برایت کاری باقی نمی گذارد. همه تان با هم پناهنده به امامزاده هائی هستید که به مادر بزرگم معجزه اش را نشان داد اما برای شما هیچ کاری نمی کند، چرا که مادر بزرگمان دوزاری گره بسته چارقدش را در امامزاده می انداخت به نذر فقیران، و شما گونی گونی اسکناس و طلا از درون ضریح ها جمع می کنید به قصد قربت قدرت
...
مجموعه مقالات / مسعود بهنود