"آب" فیلمی کوبنده و زیبا

فیلم "آب" به کارگردانی "دیپا مهتا" در سال 2005 ساخته شد و در همان سا ل در جشنواره فیلم تورنتو به نمایش در آمد. خانم "مهتا" هندی تبار و ساکن کاناداست، او تاکنون سه فیلم ساخته، دو فیلم دیگر او خاک (1996) و آتش (1998) می باشد. "آب" کاندیدای بهترین فیلم خارجی در اسکار بوده، اما تا مدت ها برای نمایش در هندوستان اجازه نداشت. سنت گرایان هندو پس از نمایش فیلم هم بیکار ننشستند و یکی از 110 سینمای نمایش دهنده را به آتش کشیدند. مخالفت و اشکال تراشی از سال 2000 که فیلم در هند کلید خورد شروع شد. دکور ها را آتش زدند و تولید متوقف شد. تلاش های "مهتا " و تهیه کننده برای ادامه کار در هند بی نتیجه ماند و آنها ناچار شدند فیلم را در سریلانکا بسازند.

داستان فیلم در دهه 1930 می گذرد و همزمان است با شروع جنبش های اجتماعی به سرکردگی گاندی. قصه روایتی ازشرایط دشوار زنان بیوه در جامعه سنتی هندو هاست. جایی که مردان برای ازدواج با زنان بیوه منع شده اند و راهی جز تارک دنیا شدن برای زنان نیست. در هند طبق آمارسال 2001 بیش از 34 ملیون بیوه زندگی میکنند و سنت هندو و آیین برهمن Laws of Manuازدواج مجدد آنان را منع می کند. بیش از دو هزار سال است هندوهای سنت گرا به این قوانین پایبندند.

انتخاب موضوعی چنین، جسورانه و در خور توجه است. قالب داستان ساده و روان، در عین حال محکم وکوبنده ست. کارگردان بخوبی میداند چه می گوید وبیان فیلم از شیوایی و استواری لازم برخوردارمی باشد. افزون بر اینها "آب" فیلمی خوش ساخت است. تک تک نما های فیلم باحساسیت ویژه ای ساخته شده، باید گفت نماها زیبا و دل انگیزند. نماها همچون عکسی زیبا یا یک تابلو نقاشی پیش روی ما یکی پس از دیگری گشوده می شود و هر بار ما را به تحسین وامیدارد. بازی های جاندار، فیلمبرداری و نورپردازی استادانه و موزیک بیاد ماندنی همه دست به دست هم می دهد تا یک شاهکار سینمایی را یکجا ببینیم.

"تا کنون گمان می کردم خدا واقعیت است. امااکنون می فهمم که واقعیت خداست." مهاتما گاندی