شعری برای سال نو

رضا علامه زاده در گاه نوشت های خود،از دور بر آتش، برای سال نو ترجمه ی شعری از "ویکتور هوگو" آورده است. این نوشته از آن هایی ست که باید آنرا گوشه ای نگه داشت و بخاطر سپرد!
...امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرنده‌ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می‌ دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد...

از دور بر آتش / رضا علامه زاده