هشتاد و پنج و آخرین نماها

نمای اول
بازار نوروزی، تورونتو
شیرینی و آجیل موجود است، سمنو، سنبل و سبزه و ماهی ِ قرمز.
عید را می فروشند. فله ای هست، کیلویی و بسته بندی هم موجوداست. خشکبار ایران رسید، تن ماهی جنوب ایران رسید. پرسیدم: " ببخشید، بوی عید کجا می فروشند؟"

نمای دوم
دو روز به عید مونده، اواخر یک مکالمه ی طولانی ...الو، صدا درست نمیاد!..خوب... پس عید امسال هم نیستی! باشه ...هر جاهستی خدا پشت و پناهت!...می گم... شیرینی اونجا هست؟... کلوچه و مسقطی هست؟ بچه ها رو ببوس خط ها شلوغه شاید نتونیم بعد از سال تحویل زنگ بزنیم، جلو ، جلو عید رو به همه تون تبریک می گم! امیدوارم که سال خوبی داشته باشید.

نمای سوم
بیست و نه اسفند، ساعت شش ینجاه و ینج دقیقه صبح.
پرده را کنار میزنم، دماسنجی که آن سوی پنجره هست منهای ده درجه را نشان میدهد. کانال 24 تلویزیون را روشن می کنم، امروز هوا گرگ ومیشه، از منهای هفت کمتر نمیشه، اما تا منهای هجده درجه رو با توجه به وزش باد احساس خواهیم کرد!

نمای چهارم
بیست و نه اسفند، روز ملی شدن صنعت نفت، روز مصدق. نام مصدق را تاریخ بر دل ایرانیان نوشت. اگر نام کسی بر دل نوشته شد، دیگر پاک شدنی نیست. در شیراز میدانی هست بنام فلکه مصدق. نه زمان شاه توانستند اسمش را عوض کنند، نه بعد از آن. فلکه مصدق در قلب شهر شیراز قرار دارد.

نمای آخر
سالی دیگر هم گذشت، به همه ی دوستان و یارانی که با مهر و نیکی به آب و گل سرمیزنند، تبریک میگویم. امیدوارم سال نو برای همه سالی، پربار همراه با تندرستی و دل خوشی باشد. هر کجا هستید، دست و روی شما را به گرمی می بوسم، سال نو مبارک و نوروزتان خجسته.