پیرو ِ یک لینک
مسعود بهنود مطلبی نوشته بود به نام ِ " مرا چه کار؟ " که لینک آن چند روز قبل در آب وگل هم آمده.
بهنود در این نوشته، بدون آنکه بخواهد از باورهای گروهی از مردم جانبداری و یا آن را نفی کند، گفته است مرا چه کار با اینگونه باورهای میلیونی که در میان همه ی مردمان و مذهب ها به شکل های مختلف وجود دارد؟ نوشته ای که به نظرم درست و سنجیده آمد. امشب در سایت بالاترین لینکی را دیدم. پیرو نوشته ی مسعود بهنود، این لینک دیدنی ست.
Labels: فرهنگ و جامعه






2 Comments:
سلام برآب وگل عزیز،
خرافات همه جای دنیا وجوددارد ازجمله درهمین آمریکا وحتی درخیلی ازکشورهای اروپای غربی که بس لیبرال ترازآمریکا هستند.درکشورگل وبلبل خودمان که متاسفانه پس رفت مبسوطی هم درسال های اخیردراین زمینه داشته ایم.
بیگمان خرافات آبشخوربسیارخوبی برای سوء استفاده وسواری گیری است
من یادداشت بهنود را خوانده بودم ( به نوشته های ایشان علاقمندم وهمیشه دنبال میکنم). متاسفانه به نوعی بوی همدردی با این رفتارخرافات گونه را داشت که برایم عجیب بود.
باسلام، نق نقو جان
من هم بار اول که با شتاب به نوشته ی بهنود نگاهی انداختم مطلب را نگرفتم ، اما وقتی این نوشته را با دقت خواندم متوجه شدم که یکی از جالب ترین و لازم ترین نوشته های او (برای این روزها)همین نوشته است.
در مورد همدردی که شما اشاره کرده اید ، در واقع در آن نوشته همدردی هم هست و هم نیست! هم دردی نیست چرا که اصل قضیه اینست که بهنود می گوید مرا با اینها چه کار؟ شما وقتی می گویی کاری به کار فلان کس نداری معنی آن این نیست که با او همدردی می کنی! همدردی در آن نوشته هست از آن جهت که می گوید بابا اینها تنها نیستند که اینگونه اند میلیاردها انسان در این کره ی خاکی بنوعی به چیزی شبیه این معتقدند!
Post a Comment
<< Home