بازی یی درازتر از شب یلدا

بازی وبلاگی یلدا، از شب یلدا هم درازتر شد و باکی هم نیست بویژه برای اینور آبی ها که تعطیلی کافی پیش رو دارند.

ناصرآقای غیاثی دستورداده که در بازی وبلاگی یلدا شرکت کنم. مبتکر هم سلمان عزیزست که همچنان میخواهد خلاق باشد والحق هم که هست.

یکم- عمریست از عکس وعکاسی نان می خورم، نان و بو قلمون بوده نان و پنیر هم. بالاخره هشتاد وپنج کیلو وزن که ده پانزده تای آن هم اضافی ست معمولا" از باد هوا نمی آید، از عکس شاید!
دوم- تاپیش از وبلاگ نوشتن به این سه پسر نصیحت می کردم که " آدم" باید به اندازه از اینترنت استفاده کند و اینقدر چت نکند، از پارسال تا حالا که وبلاگ می نویسم، ناچارم سرم را پایین بیاندازم و مثل " آدم" کنایه خانم و ایضن بچه ها را به جان بخرم که بابا ول کن مث کنه چسبیدی به این لپ تاپ! (من هنوز چت بلد نیستم اما مشتاق شده ام یاد بگیرم).
سوم- این را فهمیده ام که هر "مردی" وبلاگ می نویسد یا باید" زن" نداشته باشد یا زنی داشته باشد که به اندازه کافی صبور باشد. البته من زن دارم!
چهارم- پست هایی که منتشر می کنم همه فی البداهه هستند. هر نوشته ای را که ذخیره کردم تا بعد بازنویسی یا اصلاح کنم، ماند که ماند.
پنجم- قصد دارم، سه سال دیگر که دوستان به من خواهند گفت" ای که پنجاه رفت و در خوابی" جواب دهم که:"نخیر پنجاه رفت که بتوانم، از خواب بیدار شوم"!

همبازی ها: صندلی علی منیرو روانی پور مشق اسد
از دعوت نق نقو و سارا ی عزیز هم سپاسگزارم