نویسنده ای که بی مقدمه رفت!

تنها سه يا چهار بار صدايش را شنيده بودم؛ آنهم از راه دور، از طريق تلفن. درآخرين گفت‌وگو قرار گذاشتيم که در پائيز امسال که به‌ايران می‌روم در تهران تلفن کنم تا با هم ديدار کنيم. خوشحال بودم که با همين چند گپ و گفت‌وگوی تلفنی طرح دوستی و مراوده‌ی ما ريخته شده است. آخر ايما و اشاره‌ای کافی بود که هم حرف دل هم را بفهميم و هم دردهای هم را ...

راستی چه بی‌مقدمه رفت! / خسرو ناقد