افتان و خیزان

آدمیزاد از همان ابتدای کودکی برای هر ایستادن به زمین می افتد.
می افتد، باز برمیخیزد و می ایستد . اول که می خواهیم راه برویم، همین طور. دوچرخه سواری را با افتادن می آموزیم. در مدرسه، درس، دانشگاه هم، باز. در زندگی و کار هم. در واقع هرگز نیفتادن را یاد نمی گیریم اما خوب ایستادن را با همین افتادن ها می آموزیم.
هرگز یاد نمی گیریم چگونه نیفتیم اما هماره یاد می گیریم چگونه بایستیم.