چگونه می توان بداد مردم رسید؟

خبراگر چه تکراری ست، اما تکان دهنده است باز هم کشته شدن 29 نفر دربرخورد اتویوس و کامیون نزدیک اصفهان. دو سه روزی پس از کشته شدن 29 نفر در هواپیمای توپولوف فرودگاه مشهد. اگر 29 نفر دوم بخاطر تحریم است، 29 نفرمسافران اتوبوس بخاطر چیست؟
ایران مقام اول مرگ و میر تصادف جاده ای در جهان را دارد.28000 کشته در سال تلفات جاده های ایران است. در جنگ اخیر اسراییل و لبنان حدود هزار نفر کشته شدند.

کشته شدن این همه مردمان در اثر برخورد های رانندگی و جاده ای بسیار دهشتناک و درد آور است. کیست که آشنایی دور یا نزدیک بدینگونه از دست نداده باشد؟ عدد و رقم بدون تردید از این هم بالاتر است، در مورد مسافران همین هواپیمای اخیر اول عدد 84 نفربعد 48 نفر و در انتها 29 نفر اعلام شد. آمار در ایران نه جدی گرفته می شود و نه دقت دارد.
چه بسیار نوعروس و دامادهایی که در جاده های شمال هر سال بکام نیستی میروند . چه بسیار دانشجویانی که همه ساله درکوره راه های دانشگاه آزاد شهرستان ها ناکام جهان را بدرود میگویند. و چه بسیار آدم هایی که برای پیمون عرض خیابانی طول زندگی را به سادگی از دست می دهند.
عفریت مرگ در نابسامانی سیستم راه و ترابری همه جا سایه شوم خود را گسترده، جان وزیرش را هم در این سال ها گرفته و رییس هواپیمایی کشوری هم با هواپیما سرنگون شده.
چه میتوان دراین باره گفت جز بی کفایتی.
کسانی که جان خود حقظ کردن نتوانند، چگونه جان مردمان می توانند؟
راستی چه کسی بداد مردم خواهد رسید، مردمی که بیش از یک جنگ را همه ساله در تصادف رانندگی از دست می دهند؟