وبلاگ، چراغی که در غربت میسوزد
روز وبلاگ روز مبارکی است. بدون شک بخش بزرگی از تاریخ جهان را از این پس می توان در همین وبلاگ ها جستجو کرد. راستی اگر پنجاه، شصت سال پیش وبلاگ هایی نوشته شده بود، چه خوب بود!
آنوقت می توانستیم در وبلاگ شهر آنروزها ایده ها و نوشته های شصت سال پیش را در هر موردی به سادگی جستجو کنیم.
میشد هر کس همزاد و همفکرانی در آن سالهای دور برای خود پیدا کند! میشد تاریخ واقعی را با نوشته ی روزانه ی وب نگاران آنروزها ورق زد، آسان تر می شد کژی ها و کاستی های تاریخی را فهمید.
شاید ساعدی یا فروغ یا شاملو وبلاگ هم می نوشتند آنوقت نوشته های آنها چقدر خواندنی بود! شاید وبلاگ چراغی میشد برای شاملو. چراغی که در غربت هم می توانست سوخت.
Labels: وبگردی
posted by آب و گل @ 8:22 AM
2 comments
2 Comments:
آفرین برنوشته ات.
من جلوتر میروم ومیگویم وبلاگ نه تنها چراغی که درغربت می سوزد بلکه چراغی تابناک بر همه عرصه های خبررسانی است که روشنایی را به تمام تاریکخانه های خبری پرتوافشان خواهد کرد. نورهایی که دیوهای تاریکی را یارای مبارزه باآن نخواهد بود وزودباشد که خود نیز به تاباندن نورهای گمراه کننده بشتابند.
وبشارت برآن کسانی که درپرتو این همه نورخیره کننده راه خودرا بازیابند.
قشنگ بود ولی کمی پيشگويی خيالی توش بود.
در ضمن هر دم از باغ همسايه تو گلی و ميوه ای می رسد:
http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-781585&Lang=P
Post a Comment
<< Home