زندگی و باز هم زندگی...

وقتی "زین الدین زیدان" در پایان بازی پرتغال پیراهن" لوییس فیگو" را میپوشد و او را در میان هیاهوی پیروزی فرانسویان در آغوش میگیرد،
وقتی در بازی ایتالیا وآلمان "مارچلو لیپی" و" یورگن کلینزمن" یکدیگر را در آغوش میگیرند،
زمانی که " آنجلا مرکل" با همه اشتیاق به پیروزی تیم کشورش، پیروزی ایتالیا را صمیمانه به همتای ایتالیاییش" رومانو پرودی" تبریک میگوید،
بی اختیار اشک شوق در چشمان انسان حلقه میزند!
این تصاویر وهزاران نمونه های شبیه آن در جریان جام جهانی نشان از تمدن بی نظیر بشر امروز در تفاهم، تحمل ودوستی یکدگر ودر یک کلام نشان از جهان متمدن امروز دارد!

باور میکنیم که گلادیاتورها همچون اسپلرتاکوس در نبرد مرگ و زندگی با حریف خود نیستند، دوئل در کارنیست و داستان، داستان زندگی است!
داستان " فرار بسوی پیروزی" ، داستان نبردی جوانمردانه و داستان شور وشوق واشک و آه مشترک آدمهاست، آدم هایی که لختی درد ها و آلام را وامی نهند و کودکانه و ناب در "بازی و برد وباخت" شریک میشوند!
بازیی که هرگز تمام نمیشود، پویا و زنده است و تا همیشه ادامه دارد...