فرض میتوان کرد!

فرض کنید این لپ تاپ، واینترنت بدون سیم نباشد ، آنوقت شما باید برای وصل شدن به اینترنت کارت مخصوص اینترنت بخری! یک ساعته، دوساعته، خلاصه چند ساعته! مگر با کارت چند ساعته هم میتوان ریخت و پاش کرد؟ میتوان رادیو گوش داد و کنار آن خوابید؟
فرض کنید باهمان کارت فکسنی بعد از چندین و چند بار صداهای قیر قاژ گوشخراش به اینترنت وصل شدی . خوب حالا که چی ؟ کجا میخواهی بروی؟ بی بی سی فارسی؟ نخیر عزیزم، نخیر مشترک گرامی، دسترسی به این سایت امکان پذیر نمیباشد.
حالا نمیشه کاریش کرد؟
چرا کار که نشد نداره اما میخواهیم چار تا خبر بخوانیم، حوصله کار پارتیزانی نداریم!
فرض کنید اغلب سایت های خواندنی بسته باشد. وهر کجا را که دوست دارید وصل شوید یک صفحه سفید را ببینید که وسط آن نوشته"مشترک گرامی دسترسی به این سایت امکان پذیر نمیباشد"! در این حالت احساس بخصوصی به شما دست میدهد، فکر میکنید همین الان کنج همان خانه ای که نشسته اید زیر نظر کسی هستید و میدانند چکار میکنید!
فرض کنید یکی از وبلاگ های خواندنی هست که خودش آزاد است ، اما کامنت دانی آن فیلتر شده!
فرض کنید رفته اید سراغ اینترنت روز آنلاین راهم نمیتوانید، داشته باشید. برای وصل شدن به خیلی از جاها دچار اشکال میشوید، اما میتوانید انواع کانال های مبتذل ماهواره ای را همه جا ببینید!
فرض کنید در جایی زندگی میکنید که هر چیز نوی که میآید ممنوع است . زمانی ویدیو، روزگاری ماهواره وامروز اینترنت. یقین داشته باشید اینترنت را هم نمیتوان تا ابد فیلتر کرد. یقین داشته باشید آگاهی و اطلاع رسانی را هر چه محدودتر کنیم بدتر است. با این کار فقط سدی در مقابل رشد جوانان و فرهیختگان جامعه بسته ایم. سدی پوسیده ، سدی خیالی و سدی شکستنی.