حماس یا عباس

زمانی که از میانه روها ، دمکرات ها ولیبرالها کاری ساخته نیست وسیاستهای دراز مدت ودورنگری های فرافکن راه به جایی نمیبرد ملت ها ناگزبرند دنبال امامزاده ای باشند که معجزه ای کند . نتیجه انتخابات فلسطین وبه قدرت رسیدن حماس آموزه هایی چند به همراه دارد.
1- کشورهای جهان را از واکنش در مقابل حکومت وسیاستهای آمریکا گریزی نیست . به قدرت رسیدن تندرو ها درکشورهای مختلف جهان واکنشی به حکومت پنتاگون در آمریکاست . مردم پاسخی روشن تر از "های" برای "هوی" جنگ طلب ها نمی بینند.
2- ترور دو رهبر حماس شیخ احمد یاسین وعبدالعزیز رنتیسی بدست اسراییل درسال 2004 گروه کوچک حماس را نزد مردم فلسطین تبدیل به یک اسطوره میکند. این شاهدی دیگر است که هرگز ترور کار ساز نبوده ونیست .برخورد های تروریستی نتیجه ای جز رسوایی تروریست ومظلوم ومحبوب شدن آنکه مورد تجاوز تروریستی قرار گرفته چیزی در پی ندارد.
3- آیا باید بچه تخش را مبصر کلاس کرد! حماس تندرو در اولین واکنش بعد از انتخابات خواستار تشکیل دولت ائتلاف ملی بامشارکت عباس شد.ایکاش عباس این فرصت را از دست نمی داد ومی پذیرفت اما آنچه میخواهم بگویم این نیست نکته مهم در این داستان واکنش عاقلانه تر ازیک گروه تندرو است. حکومت کردن گروه های تندرو را مجبور به اندیشیدن میکنند. با سیستم های چریکی نمیتوان کار ملک وملت سامان داد. فیدل کاسترو هم درحکومت گری نتوانست چریک بماند فقط گاهی لباسش را میوشد و شعارش را میدهد وبا کوبا نیز آن میکند که هنوز کشوری عقب مانده است. اما ناگزیر است قواعد بازی حکومت را بپذیرد.
4- به قدرت رسیدن یک گروه تند رو چریکی از طریق دمکراتیک را میتوان به فال نیک هم گرفت ،میتوان تصور کرد که هرج ومرج افسار گسیخته را نعل سیاست کوفتن و به آرامی قدم برداشتن است.
شارون شاید دراین اواخر این مهم را دریافته بودکه با تند روی راه بجایی نمیبرد دیوارها را فرو ریخت وقسمتی از کرانه باختری را به فلسطین واگذارد.مردم با ناباوری شاهد بودند که ارتش اسراییل یهودیان را ناچار به ترک خانه خود میکند.
آنچه هست ، اینست که در هیچ زمانی از تاریخ مردم جهان اینگونه چون امروز تشنه صلح آرامش و امنیت نبوده اند .اراده مردمان و باور یگانه بشریت همه در این کلام است " تلاش برای صلح "