کنسرت به سختی

بازار سیاه بلیت کنسرت شجریان ، در سالن وزارت کشور در تهران ، به قیمت
000 000 2 ریال جای گفتکو دارد .

ماجرا

پیش در آمد داستان این است که آگهی شد از هشتم تا یازدهم آذر
شجریان و همایون با همراهی علیزاده وکلهردر تهران کنسرت برگزار خواهند کرد.
فروش بلیت اینترنتی ، هرگز میسر نشد ومردم ناچار شدند ازساعت 10شب درخیابان بمانند، نامنویسی کنند، وبلیت بخرند یا دست خالی برگردند !
حمله نمایندگان مجلس واینکه این شبها همزمان است با وفات امام صادق شات بعدی و شات سوم از این سکانس ،
اشکال صدای سالن در زمان اجرا ، ترافیک سرسام آور میدان فاطمی ، و ازدحام بیش از سه هزار نفر در محلی که مناسب کنسرت نیست .

چیزی بنام کنسرت

کنسرت چیز خوبی است ، گویا مردم هم بسیار به کنسرت نیاز دارند ، چرا ؟
چون برای خرید بلیتش شب توی صف میخوابند ، و اگر پولش را داشته باشند
مبلغی نزدیک به دو برابر حقوق یک کارمند یا معلم را هم برای یک شب میپردازند تا دمی ، لختی ، لحظه ای با موسیقی بیاسایند ، یا برای نادر لحظه ای
در زندگیشان شاهد اجرای یک موسیقی زنده باشند ، و براستی مگر چند نفر در این کشور میتوانند در سالن وزارت کشور برنامه اجرا کنند ؟
آیا رقابتی هست ؟
اگر قمیشی ، داریوش ، گوگوش برنامه اجرا کنند چه میشود ؟ استادیوم آزادی ؟
قیمت بلیت بازار سیاه ...

شجریان

سیاوش بود قبل از انقلاب ، محمد رضا شجریان شد بعد ..
قاری قرآن و برنده مقام دوم در قاریگری و اذان و ربنا ...
در جشن های هنر شیراز در کنا ر پریسا خوش می درخشید ، وکارهای جاودان و
کم نظیری همچون « مو به مو » اجرا کرد .
آذر ماه 58 دانشگاه ملی اوج هنر وکار شجریان است ، در یک « کار گروهی »
پخته و ناب ، شعر« هوشنگ ابتهاج » و « گروه محمد رضا لطفی » .
چیزی که هرگز تکرار نشد !
پس از آن بیشتر تک روی و انزوا چیزی که هم تحمیل وهم برگزیده شد !
« روزگار غریبی ست نازنین »
چه کسی نخواند ، چه کسی بخواند ، و آن که میخواند کجا و کی بخواند ؟




عکس از :شرق