شب واترلو

شب گذشته دانشجویان ایرانی دانشگاه واترلو در پنجمین برنامه سالیانه خود بنام
« شب واترلو » دهها تماشاچی علاقمند را چهار ساعت روی صندلی سالن تاتر این دانشگاه میخکوب کردند.
برنامه در واقع شبی با موسیقی بود . جوانان ایرانی نمونه هایی از هنر، شوریدگی و شور وحال خود را در زمینه های مختلف موسیقی به نمایش درآوردند .
از شجریان تا بتهوون واز تارو دف تا پیانو و گیتار ،از آواز اصیل تا رپ و جاز از نوازندگی هنرجویان تازه کار تاگوش سپردن به شاهکاری از « بابک امینی » و قطعات فلامینگو، از ناهمگونی دف با فلوت و پیانو ، تا اجرایی هماهنگ و زیبا از تار گیتار و تنبک همه آزاد ، یله و رها و سرخوش .

و شگفتا که تماشاگران هم ، با همه تنوع سنی ، پا بپای جوانان دانشجو و علاقمند به تمام این برنامه ها توجه کرده ودر سکوت کامل به صندلی خود چسبیده نظاره گر بودند !
مجریان برنامه از تپق زدن واشتباه کردن ابایی نداشتند ، بداهه گویی میکردند ،
از روی سن به داخل سالن میآمدند ، واز بین تماشاچیان به روی سن و پشت صحنه میرفتند ، اما اینها همه دوست داشتنی ، دلچسب و زیبا بود .
گویی تماشاگر و مجری قرار است کاری را با هم وتا انتها پیش ببرند .

طنز محکم و زیبای « مهران راد » ستایش همگان را برانگیخت و
« پویا فرقانی » در مجری گری ساده و بی پیرایه اش چنان بود که هست.

رقص « ساشار ظریف » جلوه ای از رندی ، سرمستی و بیخبری بود.
سماعی عارفانه که یکسره بوی ایران میداد .

بسیاری از نگفته های مرا در عکس های زیر خواهید یافت .

عکسها از «حامد »